พยักหน้าอันที่จริงนี่คือเฟิงเซียงหรูข้างนอกเป่ยจื่อได้ยกม่านขึ้นแล้วเชิญเฟิงเซียงหรูขึ้นรถม้าเฟิงเซียงหรูก้มศีรษะของนางและปีนเข้าไปในรถม้าขณะที่เรียกเฟิงหยูเอง “พี่รอง” หลังจากนั้นนางกล่าวเสริมว่า “พี่เขยรอง”ซวนเทียนหมิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“อ้าว องค์ชายผู้นี้รู้สึกว่าเจ้าแต่งตัวค่อนข้างดี”เฟิงเซียงหรูกล่าวทันที“องค์ชายสี่สอนข้าเจ้าค่ะ พระองค์บอกว่าฝ่าบาทจะมีความสุขอย่างแน่นอน” เด็กสาวที่ปีนขึ้นไปครึ่งทางมองขึ้นมา และขอให้เฟิงหยูเอง “ถ้าพี่รองจะไปดูโคมไฟ ทำไมพี่รอง…”ปีก!มองขึ้นไปนางมองเห็นซวนเทียนฮั่วทันที เด็กหญิงตัวเล็กเสียสมดุลและหล่นลงบันได
เฟิงหยูเองทำหน้าตาไร้เดียงสา“เจ้าต้องระวังมากกว่านี้ ! ”เฟิงเซียงหรูร้องนางต้องการที่จะระวังด้วย แต่… นางจ้องที่หวงซวนและกระซิบถามเบา ๆ ว่า “ทำไมเจ้าไม่บอกข้าก่อนหน้านี้ว่า…”หวงซวนรู้สึกผิด“ข้าต้องการทำให้คุณหนูสามดีใจเจ้าค่ะ ! ”“ดีใจตรงไหนมันน่าประหลาดใจมากกว่า ! ” เฟิงเซียงหรูครํ่าครวญโดยไม่มีนํ้าตา ก้นของนางเจ็บจากการตก ลักษณะนี้น่าเกลียดเท่าที่จะทำได้ มีรอยร้าวบนพื้นหรือไม่ ? นางคลานได้หรือไม่ ? นางไม่ต้องการเห็นองค์ชายเจ็ดเช่นนี้ ! น่าอับอายอะไรเช่นนี้ !“ส่งมือมาให้ข้า”ทันใดนั้นเสียงที่ดังมาจากเบื้องบนลอยอย่างชัดเจน ทันทีหลังจากนี้มือที่สวยงามก็ปรากฏตัวต่อหน้านาง แขนเสื้อสีขาวปัดแก้มของนางทำให้แก้มของเฟิงเซียงหรูเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที แต่
