ของนางขุ่นเคือง แต่ใครจะรู้ว่าหัวใจที่ริษยาของนางไม่ได้มุ่งเน้นที่หยานเอ๋อเท่านั้น จริง ๆ แล้วนางไม่ยอมปล่อยวางแม้แต่บุตรสาวของอนุเลย”หลู่หยานยังพูดเสริมด้วย“ใช่เจ้าค่ะ ! ท่านพ่อมันโชคร้ายสำหรับการปลูกฝังที่ท่านพ่อใส่เข้าไป แต่ท่านพ่อควรคิดถึงมันตั้งแต่วัยเด็กจนถึงตอนนี้นางทำอะไรไปบ้าง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่ชายใหญ่นั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้ตระกูลหลู่ของเรารู้สึกตกใจในวันที่นางแต่งงานกับตระกูลเหยา ? หลังจากได้รับใครจะรู้ว่ามีประโยชน์อะไร ยายจากพระราชวังก็ซ่อนมันไว้ แต่ถ้าเรื่องนี้ไม่ได้ถูกปิดบังไว้ และตระกูลเหยาติดตาม… ท่านพ่อพูดมากกว่าหนึ่งครั้งว่าตระกูลเหยาจะต้องไม่ขุ่นเคือง ตอนนี้หรือ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ทำให้พวกเขาขุ่นเคือง หลู่เหยาทำร้ายท่านฮูหยินใหญ่ จริง ๆ แล้วก็ลากท่านฮูหยินใหญ่ตระกูลเหยาลงไปในนํ้าเรื่องควรจัดการอย่างไรเจ้าค่ะ ! ”มารดาและบุตรสาวพูดด้วยความสามัคคีซึ่งทำให้หลู่ซ่งถอนหายใจซํ้าๆ เขาแค่คิดกับตัวเองว่าภรรยาและบุตรสาวของเขาพูด
ถูกต้อง หลู่เหยาเป็นวิญญาณที่นำมาซึ่งความหายนะ จากวัยเด็กจนถึงตอนนี้นางไม่ได้ทำสิ่งเดียวที่มีคุณค่าสำหรับคฤหาสน์ ในเวลาเพียงไม่กี่วันนับตั้งแต่แต่งงานกับตระกูลเหยา จริง ๆ แล้ว…เขาโกรธ เขากระทืบเท้าของเขา “เป็นความผิดพลาด ! มันเป็นความผิดของข้าด้วยที่โง่ ข้าส่งสัตว์ร้ายตัวนั้นไปยังคฤหาสน์เหยาได้อย่างไร ส่งคนอื่นคงจะดีกว
