งไปได้ ! ”ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า“ฮูหยินคงเข้าใจข้าผิด หรือบางทีท่านไม่เข้าใจสิ่งที่ข้าพูด”“หืม? ” ฮูหยินตกใจ “ข้าไม่เข้าใจอะไร ? ข้าเข้าใจผิดอะไร ? ”ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า“50 ล้านเหรียญ ข้ากำลังพูดถึงเหรียญทองไม่ใช่เหรียญเงิน แม้ว่าฮูหยินจะให้ตั๋วแลกเงิน ควรเป็นเหรียญทอง”เฟิงหยูเองยิ้มและถอนหายใจด้วยความโล่งอกทองคำ 50 ล้านเหรียญทอง ราคานี้เป็นแบบนี้แหละ แต่ในขณะที่นางมีความสุข ฮูหยินก็สับสน แม้แต่บ่าวรับใช้ก็อ้าปากค้างไม่รู้จะพูดอะไรเงิน50 ล้านเหรียญทอง ฮูหยินกลับลงไปนั่ง ความอบอุ่นที่ครั้งหนึ่งตอนนี้เหมือนถูกถังน ้าเย็นสาดลงมามันเป็นอย่างที่นางบอกว่าจะซื้อหยกที่สวยงามขนาดนั้นได้อย่างไรด้วยเงินเพียง50 ล้านเหรียญเงิน แต่ถ้าเป็นเหรียญทอง ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้แม้ว่านางจะกลับไปที่หลานโจว นางก็มีไม่เพียงพอ เงิน 50ล้านเหรียญทองสามารถเปรียบเทียบได้กับท้องพระคลังของอาณาจักรสองคนนี้… พวกเขาต้องการขโมยเงินใช่หรือไม่“อย่าให้มันมากเกินไป”ความตกใจของฮูหยินลดลงเล็กน้อยเพราะนางมองไปที่ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองอย่างเย็นชา เป็นครั้งแรกที่บ่าวรับใช้ไม่จำเป็นต้องพูดขณะที่นางถ่มน ้าลายออกมาอย่างเย็นชา “ข้าเคารพพวกเจ้าก็พอสมควรแล้ว ควรจะรู้จักพอ หากเจ้าโลภมากเกินไป อย่าโทษข้าว่าข้าไม่สุภาพ ! ”“หืมม”เฟิงหยูเองยักไหล่ นางกลัวใคร !ซวนเทียนหมิงดูถูกเหยียดหยามยิ่งกว่านางขณะจิบชา เขาปิดฝากล่องที่มีหยกในที่สุดบ่าวร
