ับใช้ที่ปากไวก็ทนไม่ไหวและเริ่มสาปแช่ง“คนที่ต ่าต้อยกลับคำพูดของเจ้า เมืองหลวงมีคนไร้ยางอายอย่างพวกเจ้าได้อย่างไร ! ”ด้วยคำสาปของนางเช่นนี้ฉิงหยูจึงต้องการที่จะตบนางอีกครั้งอย่างไรก็ตามบ่าวรับใช้หลบ สิ่งนี้ทำให้ฉิงหยูเรียกคนมาด้วยความโกรธสำหรับเฟิงหยูเองเมื่อนางพูดในครั้งนี้นางพูดกับฮูหยินว่า “ข้าจะให้คำแนะนำแก่ท่าน ทำความสะอาดปากของบ่าวรับใช้ด้วย อย่าเชื่อว่าจะไม่มีใครทำร้ายข้า ข้าไม่สามารถใช้วิธีนี้ในการแก้ไขปัญหาได้นโยบายของเราคือการดำเนินการโดยไม่มีการโต้แย้งถ้าเป็นไปได้ หากท่านยังพูดไม่หยุด อย่าตะโกนด้วยความเจ็บปวดถ้าท่านโดนทำร้าย”“เจ้ากล้าหรือ! ” บ่าวรับใช้นั้นตกตะลึงอย่างมาก “ฮูหยินของข้าคือฮูหยินใหญ่ของเจ้าเมืองหลานโจว เจ้ากล้าที่จะต่อต้านเราจริง ๆหรือ ? ”ในที่สุดตัวตนของพวกนางถูกเปิดเผยแต่ตัวตนนี้ไม่ได้ทำให้เกิดคลื่นใด ๆ แม้แต่ฉิงหยูก็กล่าวด้วยการดูถูกเหยียดหยาม “สมาชิกในตระกูลของเจ้าเมืองที่ต ่าต้อยของหลานโจวกล้าที่จะมาทำตัวหยาบคายที่เมืองหลวง”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองพึมพำ“หลานโจว ! มันดูเหมือนเป็นสถานที่ที่มีขนาดใหญ่มาก อยู่ทางใต้ใช่หรือไม่ ? ”ซวนเทียนหมิงพยักหน้า“ใช่ อยู่ทางใต้”ทั้งสองเริ่มสนทนากันระหว่างกันเฟิงหยูเองถามว่า “ข้าได้ยินมาว่าหลานโจวเป็นดินแดนที่กว้างใหญ่และอุดมสมบูรณ์ ผลไม้ที่ปลูกในหลานโจวนั้นหวานเป็นพิเศษ”ซวนเทียนหมิงตอบ“ถูกต้องแล้ว ที่หลานโจวติดต่อกับกูซูอ
