า” จากนั้นนางยิ้มเยาะ “เมื่อเราพบกันแล้ว ท่านพ่อมีอะไรจะพูดก็พูดมา”นางพาเฟิงจินหยวนไปที่ห้องโถงใหญ่เฟิงจื่อหรูก็วิ่งออกมา เด็กสองคนเห็นบิดาที่ขาดความรับผิดชอบ เมื่อเห็นว่าเฟิงจินหยวนมองไปที่เฟิงจื่อหรู เฟิงหยูเองกระแอมเบา ๆ แล้วถามว่า “ท่านพ่อมาวันนี้มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ ? ””อ่า!ใช่แล้ว ! ” เฟิงจินหยวนตอบสนองเชิงบวกอย่างสมบูรณ์เมื่อเข้าไปในกระเป๋าของเขา เขาก็ดึงตั๋วแลกเงินออกมาอย่างรวดเร็ว “นี่เป็นค่าเล่าเรียนสำหรับจื่อหรูที่ข้าเตรียมไว้ มีทั้งหมด 150 เหรียญเงินลองนับดู”“หืม? ” เฟิงหยูเองรับตั๋วแลกเงินด้วยความประหลาดใจนิดหน่อย มันเป็นตั๋วแลกเงินของร้านแลกเงินในเมืองหลวง มันครบถ้วน150 เหรียญเงินไม่ขาดไม่เกิน นางแปลกใจเล็กน้อย “ท่านพ่อเอาเงินนี้มาจากไหน ? ”เฟิงจินหยวนโบกมือของเขา“ที่อยู่ของตระกูลเฟิงมีรากฐานเล็กน้อย เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ การศึกษาของจื่อหรูเป็นสิ่งสำคัญที่สุด”เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้เฟิงหยูเองก็ไม่สามารถถามต่อ ดังนั้นนางจึงพยักหน้า และส่งตั๋วแลกเงินให้วังซวน “จัดการมัน เมื่อจื่อหรูกลับไปที่เสี่ยวโจวในอีกไม่กี่วัน นำมันไปด้วย”เมื่อเห็นว่าตั๋วแลกเงินถูกส่งมอบในที่สุดเฟิงจินหยวนก็ยิ้มราวกับว่าน ้าหนักถูกยกขึ้นแล้ว แต่ใครจะรู้ว่ามันเป็นเพราะในที่สุดเขาก็มีงานบางอย่างเพื่อส่งบุตรชายของตัวเองไปสำนักศึกษา หรือถ้าเป็นเพราะในที่สุดเขาก็มีหน้าที่จะขอให้เฟิงห
