ไป องค์หญิงได้โปรดส่งข้ากลับพระราชวังเถิดพะยะค่ะ”เฟิงหยูเองถามเขาว่า“ถ้าท่านลุงเป่ยไม่อยากกลับ ท่านลุงเป่ยก็สามารถอยู่ที่คฤหาสน์ของข้าต่อไปได้ หรือท่านลุงใบสามารถกลับไปที่คฤหาสน์ใบ ข้าจะส่งองครักษ์เงาไปด้วย จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอนเจ้าค่ะ”ช่างฝีมือเป่ยส่ายหน้า“ไม่เป็นไร ข้ารู้สึกว่ามีบางคนในพระราชวังที่ควบคุมสถานการณ์ ถึงแม้ว่าเฉียนโจวจะล่มสลายไปแล้วภัยคุกคามก็ยังไม่ได้กำจัดให้หมดไป องครักษ์เงาในพระราชวังยังไม่เป็นที่รู้แน่ชัดในเวลานี้ ในการเดินทางกลับไปที่พระราชวัง มีบางสิ่งที่ข้าต้องการขอให้องค์หญิงช่วยข้าด้วยพะยะค่ะ”เฟิงหยูเองพยักหน้า“ได้เจ้าค่ะ”“มีไม่มากจริงๆ ข้าแค่อยากจะขอให้องค์หญิงบอกกับตำหนักแต่ละแห่งว่าช่างฝีมือเป่ยนั้นแก่มาก และกลัวว่าข้าจะไม่สามารถทำงานต่อไปได้อีกนานหลายปี ในขณะที่ข้ายังสามารถสร้างพวกมันได้ ข้าจะสร้างอีกไม่กี่อย่าง ไม่จำเป็นต้องดำเนินการต่อไปเหมือนเมื่อก่อน ถ้าพระสนมของฮ่องเต้ในแต่ละตำหนักต้องการบางอย่าง มันก็ใช้ได้ทั้งหมดขอรับ”ความตั้งใจของเขาชัดเจนมากเมื่อเปิดประตูเขาจะได้พบปะผู้คนมากขึ้นเพื่อค้นหาว่าเข็มนั้นซ่อนอยู่ที่ไหนในพระราชวัง นี่เป็นตัวเลือกเดียวเฟิงหยูเองพยักหน้าและตกลงทั้งสองพูดกันครู่หนึ่งก่อนที่จะตกลงกันที่จะกลับไปที่พระราชวังในเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากที่นางออกไปช่างฝีมือเป่ยจับไหล่ของเป่ยฟูหรงสักพัก จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันไปสำหรับวันนี้ม
