ยนหมิงมากนางถามบ่าวรับใช้”มีคนไม่กี่คนที่เดินไปมา ทำไมข้าจึงเป็น ผู้ร้าย ? องค์หญิงผู้นี้และคุณชายของพวกเจ้าไม่เคยรู้จักกัน ทำไม ข้าต้องฆ่าเขา ? ”บ่าวรับใช้กล่าวอย่างมีเหตุผล”องค์หญิงและคุณชวยใหญ่นั้น ไม่รู้จักกันแต่องค์หญิงและคุณหนูของเราเข้ากันได้ เป็นกรมาก ที่จะหลีกเลี่ยงผู้บริสุทธิ์ที่ถูกตามทัน นอกจากนี้ยังมีผู้คนจำนวนมาก เดินไปมาและมีบ่าวรับใช้จำนวนมาก แต่คุณชายใหญ่คือผู้ชาย นอกจากนี้เขายังมีความเชี่ยวชาญในศิลปะการต่สู้อีกด้วย บ่าวร ใช้คนธรรมดาจะฆ่าคุณชายได้อย่างไรเจ้าคะ เมื่อคิดเกี่ยวกัน… มีเพียงคนเดียวที่มีความสามารถในการต่อสู้เช่นองค์หญิงโทษนั้นที่สามารถทำได้เจ้าค่ะ”ยิ่งนางพูดมากเท่าไรเสียงก็ยิ่งเงียบลงเท่านั้น ไม่ใช่ว่านางรู้สึก ว่านางไม่ยุติธรรม เนื่องจากนางวางแผนที่จะใส่ร้ายคนอื่นแล้ว นาง จะไม่ถูกหยุดยั้งด้วยเหตุผลเช่นนั้น เป็นเพียงว่านางได้เห็นจ้องมอง ของซวนเทียนหมิง เมื่อมองไปด้านข้างโดยไม่ตั้งใจ การจ้องมองนั้น เป็นเหมือนการจ้องมองของหมาป่า และมันทำให้นางกลัวจนกัดลิ้นตัวเองการวิเคราะห์ของบ่าวรับใช้นี้มีเหตุผลมากแต่คนปัจจุบันไม่ใช่ คนโง่พวกเขาต่างก็ชัดเจนในเรื่องตัวตนของเฟิงหยูเอง เนื่องจาก การเป็นปฏิปักษ์กับหลู่เหยา นางจะฆ่าคุณชายใหญ่ของตระกูลหลู่ ในคฤหาสน์เหยา นี่คือสิ่งที่องค์หญิงจะไม่ทำจนกว่าสมองของนาง จะเต็มไปด้วยน้ำก่อนที่เฟิงหยูเองจะพูดองค์ชายใหญ่โกรธและตะโกนเสีย
