เฟิงหยูเองไม่รู้ว่าซวนเฟยหยุกำลังพูดถึงกับชายแปลกหน้าคน ไหนมีแขกมากมาย และเป็นการยากที่จะป้องกันไม่ให้คนซึ่งอยู่ที่ ห้องโถงรับรองเพื่อเดินไปยังส่วนอื่น ๆ ของคฤหาสน์ นี่อาจเป็นเรื่อง ปกติ แต่ถ้าชายแปลกหน้าปรากฏตัวนอกเรือนหอ นั่นเป็นการยากที่ จะอธิบายในเวลานี้ฝนก็หยุดแล้วนางพาน้องทั้งสองคนไปหาฉันซื่อแล้ว แนะนำให้เด็กสองคนไม่ให้วิ่งเล่นอีก จากนั้นนางก็ลุกขึ้นยืน น้ำวัง ซวนและหวงซวนออกไปคฤหาสน์ของตระกูลเหยาปัจจุบันเป็นสถานที่ที่นางไม่คุ้นเคย ปัจจุบันเหยาซ่อาศัยอยู่ในเรือนที่เพิ่งจือเฮาเคยอาศัยอยู่ พูดว่ามัน ค่อนข้างไกลจากสนามหน้าบ้านทั้งสามเดินไปในทิศทางนั้นอย่างไรก็ตามหญิงสาวทั้งสองไม่รู้ ว่าสิ่งที่พวกนางคิดถึงคือการวางแผนในขณะเดียวกันชายแปลกหน้าที่ชวนเฟยหยูบอกนั้นอยู่นอก เรือนหอของคู่บ่าวสาวขณะนี้เขากำลังพูดอยู่กับบ่าวรับใช้สองคน โดยมีคนหนึ่งกล่าวว่า “แขกที่มาฉลองควรไปที่สนามหน้าบ้าน ! ”เป็นที่ชัดเจนว่าคนผู้นี้อยู่ที่นี่เป็นเวลานานมันเป็นเช่นนั้นที่บ่าว รับใช้ของตระกูลเหยาเริ่มรู้สึกหงุดหงิด ที่สำคัญที่สุดคือมันไม่ สามารถยอมรับได้ ชายคนหนึ่งมาที่เรือนหอของเจ้าสาวที่เพิ่ง แต่งงานใหม่และยืนกรานที่จะพบนาง สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นได้ อย่างไรชายคนนั้นฟังคำแนะนำของบ่าวรับใช้แต่ไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้ ขอร้องต่อไป “ขอให้ข้าได้พบนางอีกครั้ง ข้ามีบางสิ่งที่ข้าต้องคุยกับ นางจริงๆ”“เจ้าทำแบบนั้นไม่ไ
