ด้”บ่าวรับใช้สองคนนั้นแน่วแน่มาก และ พวกเขาก็เรียกให้คนอื่น ๆ มาปิดกั้นทางเข้าอย่างแน่นหนาเสียงอึกทึกจากภายนอกรบกวนคู่บ่าวสาวที่อยู่ในห้องหลู่เหยา ซึ่งนั่งอยู่บนเตียงเจ้าสาวทันใดนั้นผ้าคลุมของนางก็ดูน่ากลัวผู้คนที่อยู่ในห้องของนางเป็นบ่าวรับใช้สองคนกับแม่นมที่มากับ นางเมื่อเห็นว่าคุณหนูของพวกนางไม่สบาย พวกนางก็รีบปลอบนาง แม่นมรีบดึงผ้าคลุมหน้าและกล่าวอย่างรวดเร็ว “คนหนุวันเป็น วันแต่งงานของคุณหนู ผ้าคลุมหน้าต้องไม่ถูกสัมผม คุณหนูต้องรอ จนกว่าเจ้าบ่าวจะกลับมาในเวลากลางคืนเพื่อเปิดผ้าคลุมหน้า เจ้าค่ะ”หลู่เหยาเต็มใจฟังเรื่องนี้ได้อย่างไรในเวลานไฟหน้าของ ซีดเซียวจากความกลัว ขณะที่นางคว้ามือของแม่นมแล้วถามด้วยเสียงสั่น “เจ้าได้ยินหรือไม่ ? เป็นเขาที่มา ? ฮะ ? เขามาที่นี่หรือ ? ”เสียงของนางเต็มไปด้วยความกลัวอย่างที่สุดแม่นมอายุมาก แล้วและหูของนางก็ไม่ดีอีกต่อไป ซักพักนางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และความสับสนบนใบหน้าของนางสำหรับบ่าวรับใช้คนหนึ่งที่อยู่ข้างนางกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าจะมี เสียงจากภายนอก และ…เป็นเสียงของผู้ชายเจ้าค่ะ”เพียงแค่คำพูดเหล่านี้ทำให้แม่นมดูเหมือนจะจำบางสิ่งบาง อย่างที่น่ากลัวได้ในขณะที่นางเกือบจะตกใจ ในที่สุดหลู่เหยากล่าว อย่างรวดเร็วว่า “เขา เขา ! ใช่ เป็นเขา ! ข้าได้ยินไม่ผิดแน่นอน เรา ควรทำอย่างไรข้าควรทำอย่างไรดี ? ”แม่นมก็ตื่นตระหนกเล็กน้อยแต่นางก็ยังหนักแน่นกว่าหลู่
