เหยา ในขณะที่ปลอบหลู่เหยา นางพูดกับบ่าวรับใช้สองคน “ออกไปดูข้าง นอกเร็วและดูว่าใครเป็นต้นเหตุของความวุ่นวาย”บ่าวรับใช้สองคนพยักหน้าแล้วออกไปเมื่อพวกนางกลับมา สีหน้าของพวกนางก็แสดงความสยองขวัญเช่นกัน หนึ่งในนั้นกล่าว ว่า “มันคือเขาจริง ๆ เขามาแล้วเจ้าค่ะ!”หลู่เหยาอ้าปากของนางด้วยความตกใจ”เป็นไปได้อย่างไร ? เขาจะมาทำไม ? ท่านพ่อไม่ได้ส่งเขาออกนอกเมืองหลวงหรอกหรือ ? ท่านพ่อบอกว่าเขาจะไม่กลับมาไม่ใช่หรือ ? ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวที่นี่ ? ”บ่าวรับใช้สามคนไม่รู้ว่าควรพูดอะไรแม่นมคิดซักครู่หนึ่งแล้ว กล่าวว่า“เมื่อเขามา เราต้องหาทางจัดการกับเขา แล้ว… คุณหนูไม่ ไปหาเขาหรือเจ้าคะ“ข้าไม่ไป! ” หลู่เหยาตะโกน “แม่นม เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ? เจ้า ต้องการให้ข้าไปพบเขาจริง ๆ หรือ ? ”แม่นมกล่าวอย่างรวดเร็วว่า”คุณหนูได้ยินบ่าวรับใช้คนนี้ ใน เวลาเช่นนี้การแสร้งสมยอมเป็นเรื่องที่ฉลาดที่สุด เราทุกคนชัดเจน เกี่ยวกับพฤติกรรมของเขา ตอนนี้เขาสร้างความวุ่นวายข้างนอกมานานแล้ว มันก็ชัดเจนว่าเขาไม่มีความตั้งใจที่จะจากไปหากไม่ได้พบคุณหนู แต่ที่นี่คือคฤหาสน์ของตระกูลเหยา ไม่ใช่คฤหาสน์ของ ตระกูลหลู่ หากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป มันถูกสังเกตเห็นโดยผู้คน จำนวนมากขึ้นนั่นจะเป็นปัญหาใหญ่เจ้าค่ะ ! คุณหนูออกไปพบเขา และพูดสองสามคำเพื่อส่งเขาออกไปก่อน ต่อมาบ่าวรับใช้คนนี้จะ คิดหาวิธีการติดต่อกับคฤหาสน์ของตระกูลหลู่ และให้เจ้านายสิงอน
