ีหรือไม่ ? ” เขาถามซวนเทียนฮั่ว “เจ้าเพิ่งกลับมาที่เมืองหลวง เจ้าพบนางแล้วใช่หรือไม่ ? ”ซวนเทียนชั่วพยักหน้าแต่ยิ้มอย่างขมขึ้นกล่าวว่า “เมื่อใดที่ เสด็จแม่เสียใจกับสถานการณ์ของนาง เสด็จพ่อควรรู้ เพียงแค่มองสิ่งที่นางทำกับตำหนักของข้า นางเป็นคนดีมาก”ฮ่องเต้ค่อนข้างมีอารมณ์และถามซวนเทียนชั่ว”เจ้า…เจ้าคิดวิธี ที่จะพบนางได้หรือไม่ ? ” ไม่ว่านางจะอยู่ในพระราชวังหรือไม่ก็ตาม เขาไม่กล้าไปพบพราชายาหยุนอย่างผลีผลาม เขาเรียกนางจาก ข้างนอกแล้วก็ไปรอบ ๆ เขามีความสามารถในการกระตุ้นปัญหา อย่างไรก็ตามเขาไม่มีความกล้าที่จะผลักประตูเปิดและเข้าไปอย่าง แน่นอน ในหัวใจของเขาหยุนเปียนเปี้ยนอยู่เหนือสิ่งอื่นใด ย้อนกลับ (ไปถ้าเขาไม่รีบร้อนเพื่อรักษาอาการป่วยของนาง เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้เปิดเผยตัวตนของเขาอย่างง่ายดายการร้องขอของฮ่องเต้ทำให้ชวนเทียนชั่วรู้สึกลำบากเขากล่าว ว่า “เมื่อบ่าวรับใช้มาก่อนหน้านี้ เสด็จแม่บอกว่าถ้าเสด็จพ่อมา นาง.. จะไม่พบเสด็จพ่อพะยะค่ะ”“นางจะไม่ทำ”คำตอบนี้ไม่คาดคิดเกินไป อย่างไรก็ตามเข้าขัง คงพยายาม “ไปบอกเสด็จแม่ของเจ้าว่าเราเพียงเเค่พูดว่าข้ามา ถามและดูว่ามีอะไรที่นางต้องการจะเพิ่มในตำหนักศศิเหมันต์หรือไม่ ในขณะที่กำลังซ่อมแซมอยู่”ชวนเทียนชั่วทำอะไรไม่ถูกและพูดได้เพียงอย่างนั้นเสด็จพ่อรอสักครู่ ข้าจะไปถามเสด็จแม่ให้พะยะค่ะ”เขาจากไปอย่างรวดเร็วในเวลาเดียวกันเขาก็
