นำบ่าวรับใช้ทุก คนไปที่สนามหน้าคฤหาสน์ พราชายาหยุนสร้างสวนในลานที่สอง เมื่อเห็นว่าซวนเทียนชั่วมาถึง นางก็เริ่มพูดโดยไม่รอให้เขาพูด “ข้า บอกว่าข้าจะไม่พบเขา ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าเห็นเขาครั้งหนึ่งใน พระราชวัง เราจะพบกันทุก ๆ 20 ปี กลับไปบอกเขา”ซวนเทียนฮั่วกลับมาอย่างสิ้นหวังแต่เห็นว่าฮ่องเต้ไม่ได้ยืนอยู่ อีกต่อไปเขากลับนั่งแทนขาของเขาแทน หันหน้าไปทางรั้วไม้ไผ่ และสวน เขากำลังลูบสุนัขตัวเล็ก ๆ ที่อยู่กับเขาเขาถอนหายใจกับตัวเองแต่ไม่รู้ว่าจะทำตามสิ่งที่พราชายาหยุ นพูดพบกันทุก ๆ 20 ปี เขาจะบอกบิดาคนนี้ได้อย่างไรเขาถอนหายใจอย่างแผ่วเบาและเดินไปข้างหน้าเขานั่งไขว่ห้าง ที่ด้านข้างของฮ่องเต้ เขากล่าวว่า “ข้าเพิ่งกลับมาจากทางตะวันออก และอยากจะเข้าไปในพระราชวังเพื่อรายงานหลังจากพบเสด็จแม่ ในเมื่อเสด็จพ่อมา ข้าจะเล่าให้เสด็จพ่อฟังเกี่ยวกับสถานการณ์ใน ภาคตะวันออกพะยะค่ะ”ฮ่องเต้พยักหน้าราวกับว่าเรื่องก่อนหน้าไม่เคยเกิดขึ้น เขากล่าว ว่า “พูดมา”ตำหนักจุนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงในอีกด้านหนึ่งหลังจากเฟิงหยู เองลากเฟิงจื่อหรูกลับไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิง นางพบว่าเฟิงจิน หยวนยังอยู่ เขานั่งอยู่หน้าคฤหาสน์ขององค์หญิง เขากำลังนั่งหลับนางเดินไปข้างหน้าและหยุดอยู่ตรงหน้าเฟิงจินหยวนอย่างไร ก็ตามเนื่องจากเขาหลับลึกเกินไป เขาไม่ได้สังเกตว่ามีใครบางคนมา นั่งอยู่ข้าง ๆ เขาเฟิงหยูเองมองบิดาคนนี้เขายังไม่อายุ 40
