ั้นคำสองสามค่ำจากผู้หญิง พวกเขาร้องเพลง ด้วยกันเสียงดังและคล้ายเสียงตะโกนเขาให้ความสนใจกับเนื้อเพลงชั่วขณะหนึ่งแล้วก็ค่อย ๆ หาความหมายออกมา (ชายคนนั้นร้องเพลง”เจ้าอยู่ที่ด้านข้างของภูเขา ! ข้าอยู่บน ภูเขาด้านนี้!เจ้าอยู่ริมฝั่งแม่น้ำฝั่งนั้น ! ข้าอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนี้ ! แม่นาง โอ้ แม่นางทำไมเจ้าไม่ลองมองข้าอีกสักครั้ง !”ผู้หญิงคนนั้นร้องเพลง”ข้าอยู่บนภูเขาด้านนี้ ! เจ้าอยู่ด้านข้าง ของภูเขา! ข้าอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนี้ ! เจ้าอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนั้น ! ชายผู้กล้า หาญ โอ้ ชายที่กล้าหาญ ทำไมเจ้าไม่ให้ข้าพบเจ้าอีกสักครั้ง ! ”นี่เป็นเพลงพื้นบ้าน!ชวนเทียนฮั่วเข้าใจในที่สุดปรากฎว่าเพลงนี้เป็นเพลงพื้นบ้าน ? – เมื่อเขาเดินผ่านห้องโถงและมาถึงหน้าเรือนในที่สุดเขาก็เห็น สถานการณ์อย่างชัดเจน เขาเห็นบ่าวรับใช้ของพระราชวังแยกออก เป็น 2 กลุ่ม มีกลุ่มผู้ชายและกลุ่มผู้หญิง กลุ่มละ 5 คน พวกเขายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของลาน พวกเขาเอามือป้องปากและร้อนพองโต้ตอบ กันเนื้อเพลงชัดเจนว่าเป็นเพลงรัก แต่ผู้คนที่ร้องอมดังนั้นไม่มีตัวมกระตือรือร้นเลย การแสดงออกของพวกเขาล้วนแต่ขมขึ้นบ่าวรับใช้ที่พาซวนเทียนฮั่วกลับมาที่ตำหนักเขาพูดอย่างเรียบ ๆ ด้วยสีหน้าขมขึ้น “องค์ชาย นี่คือสิ่งที่ต้องทำให้ดำหนักเมื่อไม่นาน มานี้ หากไม่ได้ร้องตามความพึงพอใจของนาง เราไม่ได้กินข้าวพะยะค่ะ” ขณะที่เขาพูดเขาชี้ไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า “ในคืนที่องค์ ช
