มาหา ใครจะรู้ว่าอาเองจะกลับมาจริง ๆ ” นางมองเสี่ยวหยาด้วยความดีใจเฟิงหยูเองไม่สามารถอธิบายความรู้สึกในใจของนางได้เหยา ชื่อปฏิเสธนางเช่นนี้ ไม่มีการสูญเสียว่านางไม่ใช่วิญญาณของ เจ้าของร่างเดิมไม่เช่นนั้นนางจะไม่รู้สึกเจ็บปวดเท่าไหร่ที่นางจะ รู้สึก“นั่น “เหยาซ่อถามอย่างระมัดระวัง “เจ้าหรือไม่ว่าจอหรูจะ กลับมาเมื่อไหร่ ? ”เฟิงหยูเองบอกนางว่า”วันนี้ หรือสองวันเจ้าค่ะ เมื่อเขากลับมา ข้าจะให้เขาไปคารวะท่านฮูหยิน”เหยาชื่อตอบอย่างมีความสุข”ถ้าเช่นนั้นจื่อหรูจะอยู่กับข้าได้ หรือไม่ ?ที่เรือนนั้นมีห้องและก็เพียงพอสำหรับผู้คนอีกสองคนที่จะ อาศัยอยู่ที่นั่น”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่ายหัวของนางอย่างชัดเจนในเรื่องนี้ และกล่าวกับนางว่า “นี่เป็นไปไม่ได้แน่นอน จื่อหรูยังต้องการเข้า สำนักศึกษา หลังจากกลับมาเยี่ยมครอบครัวและฮ่องต้ เขาจะเดินทางกลับเสียวโจว ท่านฮูหยินควรรู้ว่าเด็กผู้ชายต้องให้ความสำคัญ กับการศึกษาของพวกเขา ข้าหวังว่าท่านฮูหยินจะเข้าใจ”เหยาซื่อกลัวเฟิงหยูเองเมื่อได้ยินนางพูดอย่างเคร่งครัด นาง แสดงความคิดของนางอย่างรวดเร็ว “ข้าเข้าใจ ข้าเข้าใจจ่อหรูต้อง เรียน นั่นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ไม่เป็นไรที่จะให้เขาไป แต่…” นางคิดมา เล็กน้อยแล้วพูดอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “แต่มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าต้องสัญญากับข้า ! “
