คำพูดเหล่านี้ทำให้ฮ่องเต้ตัวแข็งที่อเขาไม่เข้าใจและตะโกน เสียงดัง“หากเจ้าหานางไม่พบก็หาต่อไป ! ”องครักษ์เงากล่าวอีกครั้งว่า”ฝ่าบาท พวกเราไม่พบตัวพระ ชายาหยุนพะยะค่ะ !”เมื่อคำเหล่านี้ถูกพูดออกมาผู้คนจำนวนมากเริ่มที่จะวิ่งออกจากพระราชวัง พวกเขาทั้งหมดมาถึงตรงหน้าฮ่องเต้ และพูดในสิ่ง เดียวกันว่า “ฝ่าบาท เราหาพราชายาหยุนไม่เจอพะยะค่ะ”ทันทีหลังจากนี้นางกำนัลกลุ่มใหญ่ก็ออกมาข้างนอกนอกจากนี้ ยังมีองครักษ์เงาบางส่วนของตำหนักศศิเหมันต์ช่วยนางกำนัลและ ขันที่ออกมาจากทะเลเพลิง ฮ่องเต้มองดูสิ่งนี้ ดวงตาของเขาเปลี่ยน เป็นสีแดง เขาก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวแล้วก็คว้าองครักษ์เงา และถามด้วยเสียงดัง “เจ้านายของเจ้าอยู่ไหน ? ”ใบหน้าขององครักษ์เงานั้นเป็นสีแดงสดและร้อนจากเปลวไฟใน ตอนนี้นางไม่รู้ว่านางควรตอบฮ่องเต้อย่างไร นางยังคงสนับสนุน หัวหน้านางกำนัลตำหนักศศิเหมันต์ แม้แต่ซูหยูก็ลังเลเช่นกัน นางก้ม หน้านิ่งเงียบฮ่องเต้ขมวดคิ้วแน่นเมื่อลางสังหรณ์เต็มในใจ เขาไม่ได้ใส่ใจกับ การดึงของจางหยวนอีกต่อไป เขาพยายามดึงตัวเองออกจากจาง หยวนและพุ่งเข้าหาทะเลเพลิงจางหยวนได้รับความตื่นตระหนกและตะโกนอย่าง รวดเร็ว “องครักษ์เงา! หยุดฝ่าบาท! ”องครักษ์เงาของฮ่องเต้ไม่ได้อยู่ที่นั่นโดยไม่ได้ทำอะไรแม้ว่า ส่วนหนึ่งถูกตั้งข้อหาในกองไฟเพื่อช่วยชีวิตผู้คน ส่วนที่เหลือจะไม่ ห่างจากฮ่องเต้แม้แต่ครึ่งก้าวแม้ว่าพวกเขาจะตายก็ตาม เม
