ซูหยูก็สงบลงเช่นกันนางอยู่ตรหน้าฮ่องเต้ และตอบว่า “ก่อนที่ไฟจะลุกลาม พราชายาหยุนเข้านอนแล้วเพคะ เมื่อพราชา ยาหยุนเข้านอน นางไม่ให้นางกำนัลอยู่ในห้อง นั่นเป็นสาเหตุที่ไม่มี นางกำนัลในห้องบรรทมดูแลนาง แต่นางกำนัลไม่ได้ไปไกล มีคนอยู่ นอกประตูและในสนาม ไฟเริ่มไหม้จากสนามข้างหน้า หลังจากนั้น ไม่นานไฟก็เริ่มขึ้นที่ด้านหลัง พวกนางกำนัลและขันที่รีบดับไฟ เมื่อ นางกำนัลผู้นี้เข้าไปในห้องนอนเพื่อปลุกพราชายา ข้าก็พบว่าห้อง นอนนั้นว่างเปล่าแล้วเพคะ”หลังจากที่นางพูดจบนางมองไปที่องครักษ์เงาหญิงที่อยู่ข้าง ๆ และองครักษ์เงาหญิงก็กล่าวทันที “หม่อมฉันคิดว่าพราชายาเห็นไฟ และหนีออกมาก่อนเพคะ”“นางจะไปไหนได้บ้าง? ” ฮ่องเต้กระทืบเท้าของเขา และสั่ง บรรดานางกำนัลและขันทีทันที “ค้นหาต่อไป ไปดูในสถานที่ที่จะ ซ่อน ! ”โชคดีที่ไฟก็เริ่มลดลงณ จุดนี้ องครักษ์เงาเปียกโชกด้วยน้ำ และไม่เป็นไรเมื่อเข้าไปข้างใน หลังจากผ่านไปซักพักองครักษ์เงาที่ เข้าไปด้านในเพื่อค้นหาก็กลับออกมา อย่างไรก็ตามพวกเขารายงานสิ่งเดียวกันกับองค์ฮ่องเต้ “ไม่พบพราชายาหยุนในตำหนัก ศศิเหมันต์พะยะค่ะ”ในที่สุดก็มีเสียงที่มาจากกลุ่มพระสนมของฮ่องเต้ที่ถามว่า”เป็น ไปได้หรือไม่ที่พราชายาหยุนไม่ได้อยู่ในพระราชวัง ? ”ทุกคนมองไปทางต้นเสียงเป็นผู้หญิงที่ไม่เด่นและสวนะของ นางไม่ดีนักอย่างไรก็ตามฮองเฮาก็จำนางได้ทันทีและถามว่าพระ สนมจิง เจ้าหมายความเช่นไร ? ”ค
