หมันต์ขอรับ”ได้ยินว่ำมันเกี่ยวข้องกับต ำหนักศศิเหมันต์พระสนมหยวนชูและหยู่ซู่หูเงยหน้ำขึ้น หรงเจิ้งกล่ำวต่อไปว่ำ “สิ่งแปลกประหลำดแรกคือทหำรยำมที่ลำดตระเวนใกล้กับต ำหนักศศิเหมันต์กล่ำวว่ำพราชำยำหยุนค่อนข้ำงสนุกกับกำรได้ยินเรื่องแปลก ๆ นำงมักจะให้พวกโหรำจำรย์ไปเล่ำเรื่องให้นำงฟัง แต่ในช่วงครึ่งปีที่ผ่ำนมำพวกโหรำจำรย์ไม่ได้ไปหำนำงเลยขอรับ”“นอกจำกนี้มีบำงอย่ำงที่แปลกในอดีตจะมีเสียงบำงอย่ำงมำจำกต ำหนักศศิเหมันต์ ไม่ว่ำจะเป็นเสียงพิณหรือเพลง บุคลิกของพระชำยำหยุนค่อนข้ำงผิดปกติ เป็นกำรยำกที่จะรู้ว่ำนำงสำมำรถท ำสิ่งใดได้บ้ำง แม้ว่ำประตูของต ำหนักศศิเหมันต์จะปิด และไม่ได้รับแขก แต่ห้องก็เป่ำเทียนออกมำ แต่เช้ำโดยไม่มีเสียงเลยแม้แต่น้อยขอรับ”“นอกจำกสิ่งแปลกประหลำดทั้งสำมนี้พราชำยำหยุนชอบกินผลไม้ และผลไม้ที่ดีที่สุดในพระรำชวังก็ถูกส่งไปยังต ำหนักศศิเหมันต์เสมอ แต่ผลไม้ที่นำงกินจะไม่มีวันไหนที่ผลไม้ถูกกัดถึงแกน นำงบอกว่ำมีรสเปรี้ยวเกินไป นำงแค่กัดเบำๆ ข้ำงนอกก่อนที่จะทิ้งมันไป อย่ำงไรก็ตำมบ่ำวรับใช้คนนี้ได้ยินบ่ำวรับใช้ของหน่วยก ำจัดขยะกล่ำวว่ำในช่วงครึ่งปีที่ผ่ำนมำผลไม้ที่ถูกทิ้งโดยคนในต ำหนักศศิเหมันต์ถูกกินหมดจดแม้แต่ลูกแพร์ก็สำมำรถมองเห็นได้ด้วยกำรกินส่วนที่เปรี้ยวที่สุด ไม่ว่ำพวกเขำจะมองอย่ำงไรเหมือนไม่ใช่พราชำยำหยุนกินขอรับ”“สิ่งสุดท้ำยที่แปลกประหลำดคือวันที่องค์ชำยเก้ำและองค์หญิงจี่อันกลั
