กิดมำได้ ! ”พระสนมหยวนซูกล่ำวในทันทีว่ำ“ไปกันเถิด เรำก ำลังจะไปพบฮองเฮำ”อย่ำงไรก็ตำมหยู่ซู่หยุดนำงแล้วชี้ไปที่ด้ำนนอกโดยกล่ำวว่ำ“วันนี้สำยมำกแล้วเจ้ำค่ะ มันจะดีกว่ำถ้ำจะพูดเมื่อไปคำรวะฮองเฮำฮองเฮำไม่ได้มีสุขภำพที่ดีในช่วงสองสำมเดือนที่ผ่ำนมำ นำงจะนอนก่อนที่จะถึงเวลำดับไฟ ข้ำกลัวว่ำตอนนี้จะมีผลตรงกันข้ำมเจ้ำค่ะ”พระสนมหยวนชูได้ยินเรื่องนี้และรู้สึกว่ำมันถูกต้องดังนั้นนำงจึงนั่งลง หน้ำตำของควำมปีติที่ยำกต่อกำรปกปิดปรำกฏบนใบหน้ำของนำงเพรำะเรื่องนี้ หยู่ซู่แนะน ำให้นำงทรำบ “พระสนมนอนพักผ่อนก่อนเจ้ำค่ะ เพื่อไปคำรวะฮองเฮำในวันพรุ่งนี้ ด้วยวิธีนี้ท่ำนสำมำรถพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฮองเฮำเป็นคนดีตลอดหลำยปีที่ผ่ำนมำ นำงไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องอื่น แต่นำงก็กังวลกับพระสนมของฮ่องเต้ นำงจะต้องอธิบำยให้ฮ่องเต้ มิฉะนั้นถ้ำเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ต ำแหน่งของนำงในฐำนะฮองเฮำคงยำกที่จะรักษำไว้ได้เจ้ำค่ะ”ต ำหนักชุนชำนไม่มีคนดีภำยในนั้นพระสนมหยวนชูก ำลังคิดถึงวิธีจัดกำรกับพระสนมหยุน ในด้ำนของเฟิงหยูเอง นำงไม่รู้ว่ำมีใครสังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อพราชำยำหยุนออกจำกพระรำชวังเช้ำตรู่วันรุ่งขึ้นนำงให้วังซวนหำชุดรำชส ำนักที่เหมำะสมและมีสีอ่อนนำงต้องพำช่ำงฝีมือเป่ยออกไปจำกพระรำชวัง และสิ่งนี้จะท ำให้นำงต้องไปเยี่ยมพระรำชวัง เครื่องประดับที่ผลิตโดยช่ำงฝีมือใบส่วนใหญ่ใช้ส ำหรับพระสนมของฮ่องเต้ นำงรู้ว่ำนำงสำ
