ันรถม้ำรำชส ำนักกลับไปที่คฤหำสน์ขององค์หญิงอย่ำงรวดเร็ววังซวนมอบตั๋วแลกเงินให้หวงซวนโดยส่งนำงกลับไปที่คลัง จำกนั้นนำงก็ไปที่คลังสินค้ำและน ำผ้ำเสฉวนออกมำ ถำมเฟิงหยูเองว่ำ “คุณหนูดูสิเจ้ำคะ ผืนนี้ใช้ได้หรือไม่ ถ้ำใช้ได้ข้ำจะส่งไปยังตระกูลหลู่ทันที”เฟิงหยูเองมองดูแล้วพยักหน้ำกล่ำวว่ำ“ใช้ได้ ส่งผ้ำเสฉวนที่มีคุณภำพสูงให้นำง”วังซวนสั่งให้คนห่อผ้ำเสฉวนทันทีแล้วกล่ำวว่ำ“ใครจะรู้ว่ำคุณหนูไม่ชอบใช้อะไรที่ต ่ำต้อยเหมือนผ้ำเสฉวน ในสำยตำของตระกูลหลู่นั้น จริง ๆ แล้วมันเป็นผ้ำที่ดีในกำรท ำชุดแต่งงำนให้กับบุตรสำวคนโตของฮูหยินใหญ่”เฟิงหยูเองตกตะลึง“บุตรสำวคนโตของฮูหยินใหญ่ ? ตระกูลของพวกเขำมีบุตรสำวคนที่สองของฮูหยินใหญ่ใช่หรือไม่ ? ”“เจ้ำค่ะ”วังชวนกล่ำว “ท่ำนฮูหยินตระกูลหลู่ให้ก ำเนิดบุตรสำว2 คน และบุตรชำย 1 คน หลู่เหยำเป็นบุตรสำวคนโตของฮูหยินใหญ่ยังคงมีบุตรสำวคนที่สองของฮูหยินใหญ่ แต่ข้ำไม่รู้ชื่อของนำงและไม่เคยเห็นนำงมำก่อนเจ้ำค่ะ”เฟิงหยูเองไม่ถำมต่อนำงให้วังซวนรีบไปและรีบกลับมำอย่ำงรวดเร็วในเวลำนี้ภำยในคฤหำสน์ของเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยคนใหม่,ซ่งซองปัจจุบันอยู่ในระหว่ำงกำรศึกษำของเขำเอง เมื่อมองไปที่บุตรสำวของเขำที่คุกเข่ำ หลู่เหยำก็สั่นพร้อมกับกล่ำวว่ำ “ในบรรดำคนทั้งหมดที่เจ้ำท ำให้ขุ่นเคืองได้ เจ้ำคิดว่ำข้ำได้เป็นเสนำบดีมำได้ง่ำย ๆ หรือ ? เจ้ำรู้สึกว่ำกำรเป็นบุตรสำวคนโตของฮูหยินใหญ่ด้วยกำรสั่นไหวเพีย
