ยุดอยู่ในเส้นทำงของนำงและมองอีกฝ่ำยพูดด้วยควำมสับสน “น้องสำม ท ำไมเจ้ำไม่เข้ำมำ ? ”เฟิงเซียงหรูมองเฟิงเฟินไดนำงต้องกำรก้ำวต่อไปแต่ไม่กล้ำท ำนำงสับสนมำกเฟิงหยูเองดึงนำงเข้ำมำและกล่ำวว่ำ“เจ้ำคือพี่สำว ข้ำไม่เคยได้ยินกฎใด ๆ ที่บอกว่ำพี่สำวควรคุกเข่ำให้น้องสำว”เฟิงเซียงหรูถูกดึงไปข้ำงหน้ำไม่กี่ก้ำวและใบหน้ำของเฟิงเฟินไดก็เต็มไปด้วยควำมโกรธ นำงตบโต๊ะด้วยเสียง “ปัง” นำงคว ่ำถ้วยชำที่วำงอยู่ตรงนั้น “เฟิงหยูเอง ควำมตั้งใจของเจ้ำคืออะไร ? เฟิงเซียงหรูสร้ำงปัญหำใหญ่ส ำหรับตระกูลและท ำให้ท่ำนพ่อโกรธมำก นำงไม่ควรคุกเข่ำหรือ ? ”เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรเลยและเดินไปข้ำงหน้ำตบเฟิงเฟินได 2ครั้ง “ในฐำนะบุตรสำวคนที่สี่ของตระกูล ใครที่สอนให้เจ้ำเรียกพี่สำวของเจ้ำโดยเรียกชื่อของพวกนำง ? แม้ว่ำท่ำนพ่อจะไม่ได้เป็นเสนำบดีอีกต่อไป แต่ที่อยู่อำศัยของตระกูลเฟิงก็ยังคงมีชื่อเสียงในเรื่องสติปัญญำ อย่ำน ำนิสัยของมำรดำที่ให้ก ำเนิดมำใช้ที่นี่ มันจะท ำให้ผู้คนบอกว่ำเด็ก ๆ ในตระกูลเฟิงของข้ำไร้กำรศึกษำ ! ” หลังจำกที่นำงพูดแบบนี้ นำงก็ไม่ลืมที่จะมองเฟิงจินหยวนและถำมว่ำ “ท่ำนพ่อไม่คิดอย่ำงนั้นหรือ ? ”ค ำว่ำไร้กำรศึกษำท ำให้เฟิงจินหยวนไม่รู้ว่ำจะตอบอย่ำงไรตอนแรกเขำโกรธมำก รำชส ำนักมีเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยคนใหม่ซึ่งเป็นกำรโจมตีจิตวิญญำณของเขำครั้งใหญ่ เขำเต็มไปด้วยควำมโกรธอยู่แล้ว แม้กระนั้นใครจะรู้ว่ำบุตรสำวคนที่สำมของเขำจะท
