ยินเรื่องนี้เฟิงหยูเองก็ยิ่งโกรธมำกขึ้น ท้องของนำงเต็มไปด้วยควำมโกรธ นำงพร้อมที่จะระเบิด อย่ำงไรก็ตำมนำงจ ำได้ว่ำใบหน้ำของลู่เหยำดูซีดจำงนำงถอนหำยใจอย่ำงแผ่วเบำและให้ใบหน้ำของลู่เหยำมีเวลำซักพัก แต่กำรแต่งงำนครั้งนี้… “องค์หญิงผู้นี้ได้หมั้นหมำยกับองค์ชำยจะว่ำไปองค์หญิงวู่หยำงยังเรียกข้ำว่ำพี่สะใภ้ ท ำไมเจ้ำไม่ลองปักชุดแต่งงำนของเจ้ำเองล่ะ เจ้ำจะรังแกน้องสำวของข้ำเพรำะนำงเป็นคนอ่อนแอ หลู่เหยำ อย่ำคิดว่ำต ำแหน่งเสนำบดีอยู่ในระดับสูง คิดถึงตระกูลเฟิงในฐำนะบุตรสำว อย่ำสร้ำงเรื่องที่หนักใจให้แก่บิดำ”หลังจำกพูดจบแล้วนำงก็หันไปหำฝูงชนที่ไม่ยอมพูดอะไรนำงกล่ำวด้วยควำมโกรธว่ำ “มันเป็นช่วงเวลำแห่งกำรเคำะและเรียกผู้คนแต่พวกเจ้ำก็สำมำรถรวมตัวกันรอบ ๆ บ้ำนตระกูลเฟิงในตอนเช้ำได้อย่ำงรวดเร็ว กำรเคลื่อนไหวของพวกเจ้ำไม่ช้ำจริง ๆ ! ”ในหมู่ฝูงชนส่วนใหญ่ของพวกเขำเริ่มตัวสั่นกำรแสดงออกของเฟิงหยูเองกลำยเป็นหนักยิ่งขึ้นโดยกล่ำวว่ำ“พวกเจ้ำรอมำนำนแล้วหรือยัง ? ทุกค ำพูดของพวกเจ้ำมีควำมชัดเจนองค์หญิงผู้นี้ต้องกำรถำมพวกเจ้ำ ตระกูลเฟิงไม่ได้เป็นตระกูลเสนำบดีอีกต่อไป แต่เป็นไปได้หรือไม่ว่ำพวกเจ้ำทุกคนลืมไปแล้วว่ำยังคงเป็นครอบครัวขององค์หญิง องค์หญิงผู้นี้ยังไม่ได้แต่งงำน แต่มีคนที่กล้ำที่จะสร้ำงควำมเดือดร้อนและรังแกตระกูลเฟิง ถำมตัวเองว่ำนี่เป็นควำมผิดประเภทใด”ในเวลำนี้เฮ่อจงที่ยืนอยู่ด้ำนข้ำงไม่สำมำรถทนได้และ
