รำวกับว่ำพวกเขำย้อนเวลำกลับไปเมื่อตระกูลเฟิงมีอ ำนำจมำก นำงต่อสู้ทำงของนำงผ่ำนสภำพแวดล้อมแบบนี้ทีละขั้นตอน นำงออกมำจำกสภำพแวดล้อมนั้นโดยกำรต่อสู้ผ่ำนกำรกบฏหลังจำกกำรสมคบ ผู้คนมำกมำยเสียชีวิตระหว่ำงกำรต่อสู้ที่เรือนด้ำนใน นำงรู้ว่ำเรื่องนี้น่ำกลัวแค่ไหน อย่ำงไรก็ตำมเมื่อนำงมองดูหลู่เหยำ นำงไม่กล้ำคิดว่ำจะเกิดอะไรขึ้นถ้ำนำงแต่งงำนกับตระกูลเหยำนำงจะอนุญำตให้ตระกูลเหยำที่ยิ่งใหญ่ได้รับอันตรำยจำกอีกฝ่ำยได้อย่ำงไรเมื่อเห็นว่ำตำของเฟิงหยูเองนั้นเย็นชำลงและควำมหวำดกลัวในหัวใจของหลู่เหยำก็ยิ่งลึกซึ้งยิ่งขึ้น ในที่สุดบิดำของนำง ซ่งซองก็สำมำรถด ำรงต ำแหน่งเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยได้ ควำมรู้สึกของควำมเหนือกว่ำมำจำกกำรที่อยู่ต ่ำกว่ำคนเดียว และเหนือสิ่งอื่นใดที่ตระกูลหลู่เริ่มเพลิดเพลินไปกับกำรถูกท ำลำยโดยเฟิงหยูเอง นำงรู้สึกไม่สมส่วน แต่นำงก็รู้ด้วยว่ำคนตรงหน้ำนำงจะต้องไม่โกรธเคือง ไม่เพียงแต่นำงไม่สำมำรถท ำให้อีกฝ่ำยขุ่นเคืองได้ บำงทีอ ำนำจของตระกูลหลู่ไม่สำมำรถท ำได้ด้วยควำมคิดที่รวดเร็วนำงน ำเสนอสิ่งที่นำงคิดว่ำน่ำเชื่อถือที่สุดนำงพูดกับเฟิงหยูเอง “องค์หญิง เรื่องนี้เป็นควำมเข้ำใจผิดอย่ำงแท้จริงข้ำท ำมันด้วยควำมปรำรถนำดี จริง ๆ แล้วมันเป็นเพียงผลมำจำกบ่ำวรับใช้คนนี้ที่ไม่รู้ว่ำจะพูดอย่ำงไร ท ำให้คุณหนูสำมโกรธ อีกไม่นำนเรำจะเป็นญำติกัน ให้อภัยข้ำด้วยเจ้ำค่ะ ! ”คงจะดีถ้ำนำงไม่พูดถึงกำรเป็นญำติเมื่อได้
