จกับผู้หญิงคนนี้มำนำนแล้ว และเขำก็พูดก่อนหน้ำนี้ว่ำเขำไม่สนใจว่ำนำงเป็นใคร นำงเป็นผู้หญิงของซวนเทียนหมิง นั่นคือสำเหตุที่เขำต้องบอกนำงว่ำแต่ละคนคือใคร พวกเขำชื่ออะไร และควำมสัมพันธ์ของพวกเขำคืออะไร เพื่อป้องกันไม่ให้นำงอำยแน่นอนว่ำเขำหวังว่ำเขำจะเป็นเพียงคนเดียวที่จะคำดเดำได้เล็กน้อยเกี่ยวกับสถำนกำรณ์ในขณะที่นำงยังคงเป็นบุตรสำวคนที่สองของตระกูลเฟิง และหลำนสำวของเหยำเซียน“ไม่ต้องห่วง”รอยยิ้มนี้ที่ท ำให้เขำมั่นใจแล้วชี้ไปที่หัวของนำงเอง“ข้ำจ ำได้หมดแล้ว ข้ำไม่ลืมแม้แต่คนเดียวเลย”ซวนเทียนหมิงพยักหน้ำ“ดี”รถม้ำหยุดและเป่ยจื่อเปิดม่ำนจำกด้ำนในโดยกล่ำวว่ำ “พระชำยำ เรำมำถึงคฤหำสน์เหยำแล้วขอรับ”เฟิงหยูเองลงจำกรถม้ำแล้วซวนเทียนหมิงตำมหลังนำงด้ำนหน้ำทำงเข้ำของคฤหำสน์เหยำมีกลุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่นกับเหยำเซียน ข้ำงหลังเขำมีบุตรชำย 3 คนและบรรดำลูกสะใภ้ของเขำ ยิ่งไปกว่ำนั้นคือหลำนชำยทั้งหกของเขำแต่ละคนก็มีรอยยิ้มบนใบหน้ำ พวกเขำดูจริงใจและท ำให้นำงรู้สึกค่อนข้ำงรื่นเริงบำงทีอำจเป็นเพรำะพวกเขำไม่ได้คิดว่ำซวนเทียนหมิงจะมำด้วยเช่นกันและคำดว่ำหน้ำกำกของซวนเทียนหมิงจะถูกถอดออกไปแล้ว เขำนั่งคุกเข่ำในท่ำคุกเข่ำ “คำรวะองค์ชำยเก้ำพะยะค่ะ”เมื่อเขำพูดคนอื่น ๆ ก็ตอบโต้ และค ำนับเพื่อทักทำยเขำซวนเทียนหมิงเดินไปข้ำงหน้ำและช่วยประคองเหยำเซียนให้ลุกขึ้นยืนก่อนพูดกับทุกคนว่ำ “รีบลุกขึ้นเร็ว” เขำพูด “องค์ชำยผู้นี
