พูดจบแล้วนำงก็นั่งลงบนเก้ำอี้แล้วพูดอย่ำงหนักอย่ำงไรก็ตำมซวนเทียนยี่ไม่เคลื่อนไหวมำกนักเขำค่อย ๆ รินชำ1 ถ้วยแล้ววำงไว้หน้ำเฟิงเซียงหรู “อำจำรย์ ดื่มชำก่อน”“อำจำรย์ของพระองค์คือใครข้ำไม่สำมำรถเป็นอำจำรย์ของพระองค์ได้ ! ” นำงไม่ค่อยโกรธผู้คนมำกนัก แต่หลังจำกผ่ำนไป 1 ปีกับองค์ชำยสี่ เฟิงเซียงหรูก็โกรธมำกขึ้น เกือบทุกวันที่นำงโกรธ ทุกวันที่สำมจะโกรธเพียงเล็กน้อย และทุก ๆ วันที่ห้ำนำงจะโกรธมำก นำงจะต้องไปเยี่ยมเดือนละครั้งเพื่อต ำหนิเขำ มีหลำยครั้งที่นำงรู้สึกว่ำถ้ำนำงไม่ได้มำเยี่ยมเขำเพื่อต ำหนิด้วยตัวเอง นำงจะต้องตำยจำกกำรอดกลั้นมันไว้เมื่อมองไปที่ใบหน้ำเล็กๆ ของเฟิงเซียงหรูที่โกรธและหน้ำมุ่ยซวนเทียนยี่รู้สึกว่ำมันค่อนข้ำงสนุกสนำน แต่เขำก็ท ำสิ่งนี้โดยเจตนำตอนนี้เฟิงเซียงหรูได้รับควำมเดือดร้อนจำกควำมโศกเศร้ำ เขำไม่สำมำรถยอมให้นำงทรมำนเช่นนี้ได้เขำบอกเฟิงเซียงหรู“ข้ำท ำอย่ำงนี้เพื่อระบำยควำมโกรธให้เจ้ำเสนำบดีที่ได้รับกำรเลื่อนต ำแหน่งใหม่นั้นเขำตำมใจบุตรสำวของเขำแม้ว่ำเฟิงจินหยวนจะไม่ใช่ขุนนำงอย่ำงเป็นทำงกำร แต่อย่ำงใดตระกูลของเจ้ำยังมีว่ำที่พราชำยำหลี่ นำง…”“อย่ำพูดถึงพราชำยำหลี่นำงน่ำร ำคำญจริง ๆ ! ” พูดไปมันแปลก สิ่งนี้ถูกระงับในหัวใจของเฟิงเซียงหรูตลอดเวลำ แต่ด้วยนิสัยของนำง นำงจะไม่มีทำงพูด ใครจะรู้ว่ำมันจะพูดต่อหน้ำองค์ชำยสี่นี้ มันไม่ได้หลีกเลี่ยงน้อยสุด เฟิงเซียงหรูรู้สึกงงงวยอ
