หยูเองยืนพิงหน้ำต่ำงและสงสัยว่ำ “คุณหนูรองของตระกูลเสนำบดี” ท ำไมนำงถึงรู้สึกรำวกับว่ำมีคนพูดถึงนำง “ฮะ!” นำงยื่นมือออก และพำซวนเทียนหมิงออกมำ “รำชส ำนักมีเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยคนใหม่ใช่หรือไม่ ? ”ซวนเทียนหมิงพยักหน้ำ“อดีตเลขำธิกำรส ำนักพระรำชวังได้รับกำรเลื่อนต ำแหน่งจำกต ำแหน่งจำกขั้นหนึ่งไปสู่ต ำแหน่งเดิมของเฟิงจินหยวน”“โอ้”นำงดูอีกครั้ง ลักษณะที่หยิ่งยโสของบ่ำวรับใช้ท ำให้นำงจ ำได้ว่เหมือนเฟิงเฟินได “ไปกันเถิด” นำงนั่งลง และไม่ได้ดูอีกต่อไป กำรอนุญำตให้บ่ำวรับใช้กำรสำปแช่งต่อไป นำงสำมำรถได้ยินเสียงสำปแช่งเฟิงเซียงหรูมำกขึ้นซวนเทียนหมิงถำมนำงว่ำ“เจ้ำจะไม่จัดกำรหรือ? เจ้ำไม่ช่วยน้องสำมของเจ้ำหรือ ? ”หยูเองกล่ำวว่ำ“เซียงหรูไม่ประสบควำมสูญเสีย บนผ้ำเสฉวนชิ้นสวย นำงปักเป็ดธรรมดำคู่หนึ่ง ถ้ำเซียงหรูท ำเช่นนี้จริง ๆ ข้ำจะปรบมือชื่นชมนำงอย่ำงแท้จริง แค่ข้ำรู้สึกว่ำนำงไม่สำมำรถท ำสิ่งนี้ได้ตำมนิสัยของนำง ตอนนี้กำรเข้ำไปในพระรำชวังเพื่อรำยงำนแก่เสด็จพ่อเป็นสิ่งส ำคัญที่สุด ไม่ว่ำจะด้วยวิธีใดเรำกลับสู่เมืองหลวง เรื่องที่บ้ำนจะได้รับกำรจัดกำรภำยหลัง”ในด้ำนนี้รถม้ำที่บรรทุกทั้งสองนั้นตรงไปยังพระรำชวังรถม้ำคันอื่นกลับไปที่คฤหำสน์ขององค์หญิงและต ำหนักหยูหลังจำกเข้ำสู่เมืองหลวงในช่วงเวลำนี้ที่บ้ำนตระกูลเฟิงมีบ้ำวรับใช้คนหนึ่งก ำลังบอกเฟิงเซียงหรูเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่ร้ำนปัก เฟิงเซียงหรูตกใจ “เจ