กอยู่ มีช่ำงเย็บมืออำชีพ ท ำไมนำงถึงยืนยันที่จะให้คุณหนูปัก ? เห็นได้ชัดว่ำนี่เป็นเพียงกำรท ำให้คุณหนูอับอำย ! คุณหนูไม่ควรช ำระหนี้องค์ชำยเจ้ำค่ะคุณหนูควรจะขอบคุณพระองค์เจ้ำค่ะ ! ”“ไร้สำระ! ” เฟิงเซียงหรูจ้องมองที่ชำนชำ “เจ้ำเข้ำใจอะไร ?แม้ว่ำพระองค์จะถูกลดระดับให้เป็นสำมัญชน และยังอยู่ในควำมดูแลของฮ่องเต้ก็ยังคงเป็นองค์ชำย พระองค์เป็นคนที่ไม่กลัวอะไรเลย สิ่งที่ข้ำได้รับ ? ตอนนี้บ้ำนของตระกูลเฟิงไม่สำมำรถเทียบได้กับควำมรุ่งเรืองในอดีต แม้ว่ำในอดีตที่ผ่ำนมำข้ำไม่มีอะไรมำกไปกว่ำบุตรสำวของอนุ สถำนะแตกต่ำงกันมำก ปัญหำพิเศษหนึ่งข้อไม่สำมำรถเปรียบเทียบได้กับกำรมีปัญหำน้อยลงหนึ่งข้อ ไม่ท ำให้เกิดปัญหำจะเป็นกำรดีที่สุด”ทั้งสองพูดในขณะที่เดินไปที่ประตูเมื่อมำถึงที่ทำงเข้ำ เฟิงเฟินไดก็เดินเข้ำมำ ทั้งสองวิ่งเข้ำหำกัน เฟิงเฟินไดเห็นสีหน้ำของเฟิงเซียงหรูและหัวเรำะทันที “โอ้ พี่สำม เจ้ำจะไปไหน ข้ำได้ยินมำว่ำเกิดเรื่องที่ร้ำนปัก เจ้ำท ำลำยผ้ำเสฉวนของพวกเขำด้วยกำรปักเป็ดธรรมดำ และพวกเขำต้องกำรให้เจ้ำขอโทษ ! ”เฟิงเซียงหรูไม่ต้องกำรโต้แย้งกับเฟิงเฟินไดนำงขยับไปด้ำนข้ำงนำงต้องกำรเข้ำไปอย่ำงรวดเร็ว อย่ำงไรก็ตำมเฟิงเฟินไดเป็นคนที่มีนิสัยชอบสร้ำงปัญหำ เมื่อเห็นว่ำเฟิงเซียงหรูไม่สนใจนำง นำงจึงเดินไปอีกครึ่งก้ำวเพื่อปิดกั้นเส้นทำงของเซียงหรู“น้องสี่”เซียงหรูถำมนำง “เจ้ำต้องกำรอะไร ? ””มันคืออะไร? ข้ำไม่ส
