มเหนื่อยและโดนตีที่แขน 3 ครั้ง ไหล่2 ครั้ง บนน่องซ้ำย 2 ครั้ง ที่ต้นขำขวำและข้อมือซ้ำยของข้ำเป็นเป้ำหมำยหลักถูกตี 11 ครั้ง”“เอำล่ะ”ซวนเทียนหมิงพยักหน้ำและผลักนำงไปที่ด้ำนข้ำงของบำนซู “นวดไหล่คุณหนูของเจ้ำ” จำกนั้นเขำออกแรงพละก ำลังเพื่อหมุนแส้ตรงชี้ไปที่ผู้ปกครองของเฉียนโจวพร้อมแส้ตรง “ทั้งหมด 19 ครั้ง จำวหยู เจ้ำอยำกตำยอย่ำงไร ? ”จำวหยูก ำลังคร ่ำครวญซวนเทียนหมิงฉกตัวเฟิงหยูเองไป จำกควำมเข้ำใจของเขำ เขำมักหยิ่งและไม่เคยเชื่อว่ำมีใครในโลกที่สำมำรถเอำชนะเขำได้ แม้แต่อำจำรย์ที่สอนศิลปะกำรต่อสู้ให้เขำก็ถูกสังหำรโดยเขำ ในขณะที่เขำก ำลังฝึกฝนอยู่ เขำได้ตรวจสอบองค์ชำยเก้ำของรำชวงศ์ต้ำชุนในอดีต เขำรู้ศิลปะกำรต่อสู้และฝีมือของเขำก็ไม่เลว แต่ก็ไม่มีทำงที่เขำจะมีควำมสำมำรถถึงระดับนี้ ซวนเทียนหมิงเป็นผู้น ำกองก ำลังที่ดีที่สุดในกำรต่อสู้และปรับใช้รูปแบบกำรต่อสู้ ไม่ใช่กำรต่อสู้แบบตัวต่อตัวเมื่อคิดอย่ำงนี้เขำรู้สึกว่ำมันเป็นเรื่องบังเอิญก่อนหน้ำนี้มันเป็นควำมประมำทชั่วขณะของเขำเอง เมื่อเผชิญหน้ำกับค ำถำมของซวนเทียนหมิง เขำหัวเรำะและอยำกจะพูดว่ำ “ช่ำงน่ำรังเกียจ” ใครจะรู้ว่ำก่อนที่เขำจะพูดอะไร เขำก็ได้ยินซวนเทียนหมิงพูดในสิ่งที่เขำพูดมำก่อน “เพี้ยะ ! ” เล็งแส้ที่แขนของเขำและโจมตีแขน 2 ครั้ง กำรโจมตีนี้ท ำให้จำวหยูตกตะลึง“แขนของเจ้ำควรถูกตี3 ครั้ง แต่เวลำพิเศษคือองค์ชำยรวบรวมควำมสนใจ” เขำพูดด้วย
