ริมฝีปำกของเขำขดเป็นรอยยิ้ม“ตระกูลเฟิงของเฉียนโจว ทั้งหมดที่เจ้ำเป็นหนี้ ข้ำได้รับกำรชดใช้แล้วลำก่อน”กองทัพของซวนเทียนหมิงยังคงอยู่ในเมืองหลวงของเฉียนโจวอีกครึ่งเดือนพวกเขำขุดซำกศพให้มำกเท่ำที่จะท ำได้ และฝังไว้ในที่ตั้งของพระรำชวังในอดีต พลเมืองของเมืองหลวงได้ยกเลิกกำรเป็นพลเมืองในเฉียนโจวโดยอัตโนมัติ และหันไปหำรำชวงศ์ต้ำชุนครึ่งเดือนต่อมำทหำรหมื่นคนพำพลเมืองทุกคนออกจำกเมืองหลวงทำงใต้เพื่อเตรียมพร้อมที่จะกลับไปที่รำชวงศ์ต้ำชุนก่อนออกเดินทำงซวนเทียนหมิงก่อตั้งกลุ่มทหำรหนึ่งหมื่นนำยและอยู่ภำยใต้ค ำสั่งของเฉียนหลี่เพื่อเดินทำงต่อไปทำงเหนือเพื่อช่วยพลเมืองทำงเหนือที่ไกลออกไประหว่ำงทำงกลับเขำถำมเฟิงหยูเอง “เสด็จพ่อสัญญำว่ำเขำจะให้ของขวัญกำรหมั้นหลังจำกที่เรำเอำชนะเฉียนโจว แต่สภำพปัจจุบันของเฉียนโจว เจ้ำวำงแผนจัดกำรอย่ำงไร ? ”เฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ“เฉียนโจวจะถูกปิดตัวลงโดยไม่มีพลเมืองถูกทิ้งไว้ข้ำงหลัง ปล่อยให้ทหำรจับตำดู ข้ำต้องกำรเปลี่ยนสถำนที่นี้ให้เป็นคลังเก็บของของรำชวงศ์ต้ำชุนเพื่อเพำะพันธุ์พืช ภูเขำหิมะจะกลำยเป็นแหล่งยำ จะมีวันหนึ่งที่มันจะรุ่งเรืองอีกครั้ง”เฉียนโจวที่หลอมละลำยเริ่มแช่แข็งอีกครั้งหลังจำกหนึ่งเดือนรำวกับว่ำหิมะถล่มไม่เคยเกิดขึ้น ดินแดนนี้สงบสุขอีกครั้งแต่พลเมืองสูญเสียควำมมั่นใจในกำรอยู่ที่นั่นพวกเขำติดตำมกองทัพทำงใต้ผ่ำนเมืองลั่ว เมืองบินบิน และทำงเหนือเพื่อตั้งรกรำก
