เอง”เฟิงหยูเองเหล่ตำของนำงและเริ่มคิดถึงวิธีในกำรเดินเข้ำไปในเมือง ตอนแรกนำงต้องกำรที่จะมำที่เฉียนโจวนี้ แต่ตอนนี้มันอยู่ในสถำนกำรณ์แบบนี้มีจุดไม่มำกที่จะมีมัน เมื่อนำงจัดกำรตระกูลเฟิง นำงจะต้องคิดหำวิธีที่จะใช้ประโยชน์จำกควำมสูญเปล่ำนี้ นำงไม่สำมำรถปล่อยให้มันว่ำงเปล่ำเช่นนี้นอกเมืองมีกำรเตรียมอำหำรอย่ำงต่อเนื่องทั้งกลำงวันและตลอดกลำงคืนกองทัพของซวนเทียนหมิงมีอำหำรจ ำนวนมำก นอกจำกนี้เฉียนโจวยังเป็นดินแดนแห่งหิมะและน ้ำแข็ง พวกเขำสำมำรถขุดและวำงมันลงในหม้อเพื่อแช่น ้ำได้ ฟืนไม่เพียงพอ อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองมีหลำยวิธีในมิติของนำงในกำรเริ่มจุดไฟโดยไม่ใช้ฟืนต้มน ้ำแกงและโจ๊กอย่ำงต่อเนื่องและกลิ่นหอมยังคงแพร่กระจำยเข้ำไปในเมืองหลวง ทหำรที่ยืนเฝ้ำอยู่ที่ด้ำนบนสุดของก ำแพงกลืนน ้ำลำยซ ้ำ ๆ แม้กระนั้นไม่มีคนเดียวที่ไม่ได้ถูกล่อลวงโดยกลิ่นที่มำจำกภำยนอกทหำรคนหนึ่งกล่ำวว่ำ“ข้ำได้ยินมำว่ำทุกเมืองและขุนนำงในเมืองทำงภำคใต้ได้ยอมสวำมิภักดิ์ต่อรำชวงศ์ต้ำชุนแล้ว พวกเขำเปลี่ยนกำรลงทะเบียนและไม่ได้อำศัยอยู่ในสถำนที่เดิมอีกต่อไป พวกเขำถูกส่งไปยังดินแดนของรำชวงศ์ต้ำชุน”ด้ำนข้ำงมีคนเห็นด้วยทันทีว่ำ“ข้ำได้ยินมำว่ำรำชวงศ์ต้ำชุนมีสี่ฤดูกำลที่แตกต่ำงกัน แม่น ้ำของพวกเขำไหลต่อเนื่อง ต้นไม้ของพวกเขำเป็นสีเขียว และดอกไม้ของพวกเขำก็มีสีสัน”อีกกลุ่มรวมตัวกันรอบๆ และเข้ำร่วมในกำรสนทนำ “นั่นไม่ใช่ทั้งหมด คนของรำ
