ชวงศ์ต้ำชุนสำมำรถกินผักได้ทุกวัน ข้ำได้ยินมำว่ำผักเติบโตขึ้นบนพื้น ทุกครอบครัวสำมำรถปลูกผักได้ และผักก็ถูกมำก”“ผักไม่เพียงแค่ถูก! พวกมันไม่ต้องใช้เงินซื้อ ภูเขำเต็มไปด้วยผักนอกจำกนี้ยังมีผลไม้ทุกชนิด”“พูดว่ำรำชวงศ์ต้ำชุนจะมองคนที่เปลี่ยนกำรจดทะเบียนเป็นคนของตัวเองหรือไม่? พวกเขำจะได้รับกำรปฏิบัติที่แตกต่ำงหรือไม่ ? ”“ข้ำไม่คิดอย่ำงนั้นรำชวงศ์ต้ำชุนมีขนำดใหญ่มำก ตลอดหลำยศตวรรษที่ผ่ำนมำรำชวง์ต้ำชุนได้ครอบครองตระกูลและอำณำจักรเล็กๆ จ ำนวนนับไม่ถ้วน แต่เรำไม่เคยได้ยินว่ำพวกเขำปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่ำงไม่เป็นธรรม”“ถ้ำเรำพูดแบบนี้ท ำไมเรำยังปกป้องเมืองหลวงนี้อยู่ มันไม่แน่วว่ำเมื่อก ำแพงนี้จะพังลงมำเมื่อไหร่ เรำจะมัวนั่งรอคอยควำมตำยกันหรือ ? ”ครั้งนี้มีกำรกล่ำวถึงผู้คนมองไปรอบ ๆ พวกเขำทุกคนเข้ำใจตรรกะนี้ แต่คนรุ่นเดียวกันที่เคยเป็นข้ำรับใช้ฝังแน่นอยู่ในใจของพวกเขำอย่ำงลึกซึ้ง เฉียนโจวสร้ำงควำมประทับใจไว้บนร่ำงกำยของพวกเขำไปแล้ว พวกเขำจะจำกไปได้อย่ำงไรอย่ำงง่ำยดำยดังนั้นพวกเขำจึงพูดเกี่ยวกับมันเท่ำนั้นอย่ำงไรก็ตำมมีคนเพียงคนเดียวที่เป็นผู้น ำในกำรด ำเนินกำรทหำรของเฉียนโจวมองรำชวงศ์ต้ำชุนอย่ำงอิจฉำในเวลำนี้พลเมืองในเมืองหลวงก็มำถึงจุดที่ล่มสลำยแล้วกลิ่นหอมลอยมำจำกนอกเมืองตอนแรกพวกเขำเชื่อว่ำพวกเขำเป็นเพียงภำพหลอน ต่อมำพวกเขำคิดว่ำฮ่องเต้สงสำรพวกเขำและต้มโจ๊กส ำหรับพวกเขำ แต่หลังจำกที่พวกเขำค้
