วกเขำไม่ต้องกำรจำกไป แต่ไม่รู้ว่ำควรท ำอะไร ในเวลำนี้คนหนุ่มสำวในฝูงชนก็กล่ำวว่ำ“ข้ำได้ยินมำว่ำนอกจำกเมืองหลวงแล้วทุกเมืองล้วนเป็นของรำชวงศ์ต้ำชุนแล้ว พลเมืองมีควำมคิดริเริ่มที่จะเปลี่ยนกำรจดทะเบียนครอบครัวของพวกเขำ รำชวงศ์ต้ำชุนให้อำหำรและน ้ำแก่พวกเขำ และพวกเขำส่งพลเมืองของเฉียนโจวไปยังสถำนที่ที่อบอุ่นกว่ำซึ่งสำมำรถมองเห็นหญ้ำสีเขียว มีเพียงเมืองหลวงเท่ำนั้นที่ท ำได้ ! ”พลเมืองเป็นคนเรียบง่ำยพวกเขำไม่ได้ตรวจสอบว่ำคนผู้นี้ได้ยินเรื่องรำวพวกนี้ได้อย่ำงไร เมื่อประตูเมืองปิดอย่ำงแน่นหนำ พวกเขำเพียงรู้สึกว่ำสิ่งที่คนหนุ่มสำวพูดนั้นน่ำหลงใหลมำก นอกจำกทั้งหมดนี้ผู้คนที่อยู่นอกเมืองหลวงได้ยอมสวำมิภักดิ์แล้ว สิ่งนี้เหมือนกับกำรบอกว่ำพวกเขำถูกทิ้งไว้ข้ำงหลังหรือไม่ ?มีคนพูดด้วยควำมกลัว“เป็นไปได้หรือไม่ว่ำตระกูลของรำชวงศ์เฉียนโจวต้องกำรให้เรำตำยไปพร้อมกับพวกเขำ ? ”ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เกิดควำมตื่นตระหนกควำมตื่นตระหนกแบบนี้แพร่กระจำยไปทั่ว และเติมเต็มจิตใจของพวกเขำอย่ำงรวดเร็วคนหนุ่มสำวจำกที่ก่อนหน้ำนี้ใช้ประโยชน์จำกสถำนกำรณ์กล่ำวว่ำ“เฉียนโจวใกล้จะถึงจุดจบแล้ว แม้แต่เง็กเซียนฮ่องเต้ก็ยังปรำรถนำที่จะละทิ้งเฉียนโจว แม้กระนั้นรำชวงศ์ต้องกำรที่จะต่อสู้จนตัวตำย ไม่เป็นไรถ้ำพวกเขำต้องกำรตำย แต่พลเมืองของเรำต้องกำรมีชีวิตที่สงบสุข ท ำไมเรำต้องตำยไปกับตระกูลเฟิง ? สวรรค์พังทลำยลงมำในเมืองหลวง และตระก
