พวกเขาก็ตั้งค่ายในถนนเท่านั้น พวกเขาไม่ได้สร้างความวุ่นวายมากในชีวิตของเรา พวกเขาก็ไม่ได้ทำให้พลเมืองเดือดร้อน คิดดูแล้วก็ค่อนข้างดี”“ถูกต้อง ! ” พลเมืองทุกคนเห็นด้วย ภาพที่พวกเขามองกลุ่มของซวนเทียนหมิงนั้นกลายเป็นคนใจดีมากเฟิงหยูเองอุ้มเด็กคนนั้นแล้วมองไปที่กลุ่ม นางเห็นหญิงชราเร่ร่อนอยู่ข้างถนน ตัวสั่นจากความหนาว นางจ้องไปที่ไอนํ้าเล็ดลอดออกมาจากหม้อบะหมี่ นางกลืนนํ้าลาย บางทีนางอาจจะเป็นคนขอทานนางถามซวนเทียนหมิงอย่างเงียบ ๆ “ไม่ใช่วว่านโยบายของราชสำนักดีสำหรับภาคเหนือหรือ ? ยังมีคนขอทานได้อย่างไร? ” ขณะที่พูดอย่างนี้นางมองไปที่หญิงชรา หลังจากนั้นไม่นานนางก็ส่ายหน้า “ดูเหมือนนางเป็นขอทาน เมื่อคนอื่นมองนางสายตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ”ซวนเทียนหมิงมองไปในทิศทางนั้นจากนั้นก็โบกมือให้เจ้าของร้าน “มานี่”เจ้าของร้านรีบไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่วิ่งเหยาะ ๆ เขากล่าวว่า “องค์ชายกินบะหมี่แค่ 4 ถ้วย ไม่ต้องจ่ายเงินพะยะค่ะ”ซวนเทียนหมิงเงยหน้าขึ้นมอง “ข้าไม่ได้บอกว่าข้าจะให้เงินกับเจ้า ข้าแค่อยากถามคำถามกับเจ้าสองสามข้อ”เจ้าของร้านเกาหัวแล้วก็ยืนต่อหน้าทั้งสองอย่างเชื่อฟัง ซวนเทียนหมิงชี้ไปที่หญิงชราแล้วถามเขาว่า “เจ้ารู้จักหญิงชราคนนั้นหรือไม่ ? นางมีเหตุผลที่ทำแบบนี้หรือไม่ ? ราชวงศ์ต้าชุนสนับสนุนภาคเหนือมาหลายปี ส่งเงินจำนวนมากมาที่นี่ ไม่เคยเก็บภาษีจากสามมณฑลภาคเหนือ ทำไมคนที่ดูเห
