ง่ายมาก แต่ความจริงแล้วแตกต่างจากรุ้งพิสุทธิ์ฝ่าสุริยันราวฟ้ากับเหว โชคดีที่มีความเชื่อมโยงกับวิชาพิสุทธิ์ฝ่าสุริยันอยู่มาก ค่อย ๆ ค้นหา หลี่ลี่จึงพอจะทำวงจรใหญ่ได้สำเร็จ ผ่านไปหลายชั่วยาม จึงค่อย ๆ ราบรื่นขึ้น ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว พรุ่งนี้เป็นวันทดสอบ หลี่ลี่จึงต้องหยุดชั่วคราว
เขาหยิบผงมอมสลบที่เตรียมไว้ออกมา เตรียมแบ่งเป็นหลายส่วน พรุ่งนี้จะได้ใช้หลอกเสือทมิฬเขาคู่
เขากลั้นหายใจ ขณะกำลังแบ่งผงมอมสลบ จิตวิญญาณสั่นไหว วิหารแห่งราตรีในตำหนักเย่เฟยพลันมีคำเตือนแปลก ๆ และยังแผ่ความรู้สึกอยากกลืนกินออกมาอย่างเลือนราง
“หืม?” หลี่ลี่รู้สึกประหลาดใจมาก มองดูตำหนักเย่เฟย คิดในใจว่าตำหนักเย่เฟยมีความคิดอะไรกับผงมอมสลบพวกนี้หรือ?
เขาใช้จิตส่งวิญญาณไปยังผงมอมสลบส่วนเล็ก ๆ ชั่วครู่ ผงมอมสลบส่วนนั้นก็หายไปต่อหน้าต่อตา
หลี่ลี่ใช้จิตวิญญาณมาถึงตำหนักเย่เฟย พบว่าฉากบังตาที่สลักวิชาเย่เฟยดูดกลืนผงมอมสลบส่วนเล็กนั้นเข้าไป วางไว้บนฉากบังตา
ฉากบังตานี้สามารถป้องกันยาพิษบางอย่างได้หรือ? หลี่ลี่เข้าใจในทันที
เวลาดึกมากแล้ว หลี่ลี่ไม่มีเวลาเหลือพอจะศึกษาสิ่งประหลาดพวกนี้ จึงเข้านอนพักผ่อน
เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ลี่ตื่นแต่เช้า ล้างหน้าล้างตา บอกกล่าวกับผู้ดูแลไป๋เล็กน้อย จากนั้นก็ตรงไปยังลานกว้างของเขตใน
ในยามนี้ บนลานกว้างมีศิษย์สองสามคนรวมตัวกันสนทนา หลี่ลี่ไม่รู้จักใครเลย จึงยืนอยู่ที่เดิมรอคอยอย่
