ผ่านกำแพงและโจมตีเขา แต่…
การจ้องมองของตวนมู่ชงกลายเป็นเยือกเย็น ผู้ชายจะต้องไม่แสดงความอ่อนแอต่อหน้ากองทัพของเขา เขาจะต้องไม่หนีและเผชิญหน้ากับศัตรูที่เพิ่งอวดอำนาจของมันสักหน่อย เขายังคงมีตำแหน่งผู้นำค ้าอยู่ใช่หรือไม่
ตวนมู่ชงก็เริ่มหัวเราะ มันเป็นเพียงที่ซวนเทียนหมิงเพิ่งทำไป มันหยิ่งมาก อย่างไรก็ตามไม่ว่าเขาจะหัวเราะหนักแค่ไหนก็ยังรู้สึกว่าฝืนหัวเราะ หลังจากหัวเราะไปครู่หนึ่ง เขาก็ไม่สามารถหัวเราะต่อไปได้อีกเขาโบกมือแล้วสั่งทหารที่อยู่ข้าง ๆ “พาคนผู้นั้นขึ้นมา ! ข้าต้องการดูว่าองค์ชายเก้าจะยังคงเป็นวีรบุรุษเหมือนเดิมหรือไม่”
เด็กผู้หญิงที่ถูกปิดปากถูกทหารนำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เด็กหญิงคนนั้นถูกมัดไว้ด้วยเชือกที่ยาวและหนา เชือกนั้นแน่นมากจนมันทำให้เสื้อผ้าของนางเสียหายและผิวของหญิงสาวนั้นซีดมาก นางดูอ่อนแอเหมือนใกล้ตาย นางต้องได้รับการประคองจากทหารให้ยืนตัวตรงเพราะมันจะยากมากสำหรับนางที่จะยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง
หลังจากที่ลงจากม้าแล้วซ่อนตัวอยู่หลังกองหิมะ เฟิงหยูเองเงยหน้าขึ้นมองทันทีและนางก็จำคนผู้นั้นได้ในทันที เสี่ยวหยา ในเวลาเพียงไม่กี่วันนางก็กลายเป็นคนอ่อนแอจนถึงขั้นนี้แล้ว ทำให้ความรู้สึกผิดของนางไปถึงจุดสุดยอด
แนวสายตาจากด้านบนของกำแพงค่อนข้างดี เมื่อลมพัดเสี่ยวหยาก็ตกใจและนางก็ตื่นขึ้นมา ในเวลานี้นางได้ยินตวนมู่ชงตะโกนอีกครั้ง“องค์ชายเก้า! เบิกตาของเจ้าและดูว่ามันคือใคร !
