วยามก่อนที่เราจะเห็นทางออก อุโมงค์นี้เชื่อมต่อไปยังภูเขาทางตะวันตกของเมืองกวนโจว หลังจากที่เราออกจากกวนโจวแล้ว เราจะเห็นว่าตัวเองรอดพ้นอิทธิพลจากทางเหนือ เจ้าถึงจะปลอดภัยอย่างแท้จริง”
“อะไรนะ ? ” เฟิงหยูเองรู้สึกงงงวยอย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแต่อุโมงค์นี้ไปจนถึงกวนโจวเท่านั้น มันยังขยายไปถึงภูเขาทางตะวันตกของเมืองกวนโจวด้วย “สิ่งที่ตวนมู่อันกัวพยายามทำคืออะไร ? จริง ๆ แล้วเขามีอุโมงค์ยาวที่ขุดออกมาอย่างนั้นหรือ ? ”
องค์ชายเหลียนไม่สามารถวิ่งต่อไปได้ นางเกาะบานซูปฏิเสธที่จะวิ่งไปต่อ ไม่มีสิ่งใดที่บานซูสามารถทำได้นอกจากจะยกนางขึ้น อย่างไรก็ตามเขาพึมพำอย่างเงียบ ๆ “หน้าตาดีทีเดียว แต่หน้าอกเล็กไปหน่อย”
องค์ชายเหลียนอ้าปากและกัดคอของเขา บานซูเกือบจะขว้างนางลงด้วยความเจ็บปวด แต่ทันใดนั้นผู้หญิงคนนี้พูดอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาลืมความคิดเช่นนั้น “มีคนไม่กี่คนที่อยู่ในอุโมงค์ข้างหน้า เจ้าต้องคิดให้รอบคอบ หากเจ้าทิ้งองค์ชายผู้นี้ลง แม้ว่าเจ้าเสียชีวิตจากความเหนื่อยล้าเจ้าก็จะไม่สามารถออกไปได้”
เฟิงหยูเองปลอบบานซู “ทนอีกหน่อย มันจะดีกว่าเมื่อเราเข้าไปในภูเขา”
องค์ชายเหลียนมีสีหน้าบูดบึ้ง “เสี่ยวหยา”
“ข้าไม่ได้ชื่อเสี่ยวหยา” เฟิงหยูเองทำการแก้ไข “ข้าเรียกเจ้าว่าองค์ชายเหลียน ดังนั้นเจ้าควรเรียกข้าว่าองค์หญิงไม่ใช่หรือ ? ”
“ไม่” องค์ชายเหลียนปฏิเสธ “หากข้าเรียกเจ้าว่าองค์หญิง จะทำให้เราดูห่างเหินกั
