ต้นรำ อย่าทำให้เสี่ยวหยาของเรากลัว สำหรับเจ้า ตวนมู่อันกัว ถ้าเจ้าได้ยินสิ่งที่องค์ชายพูดไว้ก่อนหน้านี้ ให้เด็กเหล่านี้กลับไป ในภายหลังให้เปลี่ยนชื่อของพระราชวังฤดูหนาวนี้ องค์ชายผู้นี้ไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเด็กผู้หญิงในพระราชวังแห่งนี้ อย่างไรก็ตามพวกเขาจะไม่ถูกคัดเลือกเป็นอนุได้อีกต่อไป ข้าคิดว่าพวกเขาคงจะคัดเลือกอนุเพื่อความบันเทิงของเจ้า แต่ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟัง” สายตาของนางเริ่มเย็นชาและน ้าเสียงของนางเปลี่ยนไปและกลับไปสู่ท่าทีก่อนหน้าของนางทันที นางกล่าวว่า “ถ้าเจ้าไม่มีความตั้งใจที่จะเชื่อฟัง เจ้าสามารถทำต่อไปได้ แต่เจ้าต้องคิดให้รอบคอบเกี่ยวกับสามมณฑลนี้ เฉียนโจวไม่ต้องการพวกมัน และเจ้าได้ต่อต้านเป็นกบฏของราชวงศ์ต้าชุนแล้ว นับจากวันนี้เป็นต้นไป”
หลังจากที่นางพูดแบบนี้ นางก็นั่งลงขณะที่เฟิงหยูเองยืนอยู่ข้างหลังนาง บ่าวรับใช้สองคนที่ถือโคมไฟดอกบัวน ้าแข็งมองไปที่ตวนมู่อันกัวราวกับจะบังคับให้เขาตัดสินใจ
ใบหน้าแก่ของตวนมู่อันกัวยับเหมือนผ้าขี้ริ้ว เขารู้สึกโหดร้ายอย่างยิ่งในมณฑลทางภาคเหนือ แม้ว่าเจ้าหน้าที่ของราชวงศ์ต้าชุนจะมาเยี่ยมพวกเขาก็ต้องลงมือทำตามที่เขาต้องการ แม้กระนั้นเฉียนโจวตัวเล็ก ๆก็ปล่อยให้เขาตัวสั่นด้วยความกลัว องค์ชายเหลียนเป็นเพียงลูกพี่ลูกน้องของฮ่องเต้เฉียนโจว แต่นางก็ยังกล้าพูดกับเขาเช่นนี้
อย่างไรก็ตามไม่ว่าเขาจะรู้สึกโกรธแค่ไหน เขาสามารถเก็บไว้ได้ เขาพูด
