ำเรื่องแบบนั้นได้!
พวกนั้นต้องใส่ร้ายเขาแน่ ๆ!
จนถึงตอนนี้ หลินหม่านซางก็ยังไม่ยอมเชื่อว่าศิษย์รักของตนเองจะหลอกลวงเขาได้
“คณบดีครับ ลองดูเอกสารพวกนี้สิครับ ผมเอายามาด้วย รวมถึงผลการสำรวจตลาด สรรพคุณ และราคาซื้อขายด้วย!”
“ลองเทียบกับของโรงพยาบาลคุณดูก็รู้”
จินจื่อเฟิงพูดพลางวางกระเป๋าเอกสารที่เขาถือมาไว้บนโต๊ะทำงานของฉินซานไห่ แล้วอธิบายอย่างเป็นระเบียบ
ฉินซานไห่ มองดูเอกสารและตัวอย่างที่อยู่บนโต๊ะทำงาน รวมถึงรายงานการสำรวจอีกสองสามฉบับ เขาหยิบแว่นสายตาจากด้านข้างขึ้นมาสวม แล้วเริ่มพลิกดูอย่างตั้งใจ
ใบหน้าของเขาค่อย ๆ เคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นดังนั้น หลินหม่านซางก็รีบเดินเข้าไปหยิบเอกสารที่ฉินซานไห่ ดูไปแล้วมาพิจารณาอย่างละเอียด
ในตอนนี้ เจี๋ยเป่าไม่อาจจะหยุดยั้งอะไรได้อีกแล้ว
ในเมื่อมีคนมากมายอยู่ในห้องทำงานแบบนี้ ตัวเขาคนเดียวคงไม่สามารถเอาชนะได้
เขาไม่เคยแม้แต่จะฝันมาก่อนว่าจะมีวันแบบนี้
มันเหมือนกับถูกหมัดต่อยรัวเป็นสายฝน ไม่เหลือโอกาสให้เขาได้พักหายใจเลยแม้แต่น้อย
“จินจื่อเฟิง! แกทรยศฉัน! มันมีประโยชน์อะไรกับแก! ถึงฉันจะต้องตาย! ฉันก็จะลากแกไปตายเป็นเพื่อน!”
“ถ้าฉันถูกสอบสวน! แกก็อย่าหวังว่าจะอยู่รอด!”
ในที่สุด เจี๋ยเป่า ก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป เขาชี้หน้าจินจื่อเฟิงพร้อมกับกัดฟันถาม
“หมอเจี๋ย นายอย่ามาลากฉันเข้าไปเกี่ยวข้องสิ! นายขายยาแพงเองนะ!”
“ตอนที่ฉันให้ยานายไป ฉันก็บอก
