หานชิงอวี่เห็นฉินซานไห่กำลังจะถูกพาตัวไปสอบสวน จึงรีบพูดขึ้นว่า
“คณบดีฉินซานไห่ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งครับ”
ฉินซานไห่มองไปที่หานชิงอวี่ด้วยความไม่เข้าใจ “หมอหาน มีคดีอะไรอีกเหรอ?”
“เรื่องข้อพิพาททางการแพทย์ที่หมออิงชื่อจ้งถูกใส่ร้ายก็เป็นฝีมือของเจี๋ยเป่าเหมือนกัน! ในเมื่อตอนนี้เขาถูกจับไปแล้ว ท่านคณบดีก็น่าจะรายงานคดีนี้ขึ้นไป เพื่อคืนความยุติธรรมให้หมออิงด้วย ไม่ใช่เหรอครับ?”
ที่ผ่านมา ฉินซานไห่ปกป้องเจี๋ยเป่า เพราะเป็นห่วงว่าการประเมินวัฒนธรรมองค์กรใหม่ของโรงพยาบาลจะล้มเลิก
ทว่าในตอนนี้ แม้แต่หน่วยงานความมั่นคงก็ยังเข้ามาแทรกแซง แสดงให้เห็นว่าการประเมินของโรงพยาบาลคงจะยากแล้ว
ฉินซานไห่มองอิงชื่อจ้งแล้วพยักหน้า
“วางใจเถอะ ฉันจะรายงานคดีนี้ขึ้นไปเอง”
จากนั้น ทุกคนต่างมองเจี๋ยเป่าถูกเจ้าหน้าที่จากหน่วยรักษาความปลอดภัยพาตัวออกไป
เรื่องวุ่นวายทั้งหมดก็จบลง คนที่อยู่ในออฟฟิศก็ทยอยกันแยกย้ายไป
นอกจากหลัวอี้ที่เดินเข้ามาหาหานชิงอวี่
“หมอหาน ผม…”
เขายังพูดไม่ทันจบ หานชิงอวี่ก็เอามือกดไหล่เขาไว้ พร้อมกับพูดด้วยท่าทางลึกลับว่า “ไม่ต้องห่วง ผมเตรียมค่าตอบแทนของคุณไว้ให้แล้ว ตอนนี้ไปรอที่ห้องพักผู้ป่วยเถอะ”
เมื่อเขากลับมาถึงห้องพักผู้ป่วยของพ่อ คนไข้ก็ถูกพยาบาลเข็นออกมาจากห้องผ่าตัดแล้ว คุณพ่อของเขากำลังสูดออกซิเจน และยังไม่รู้สึกตัว
เรื่องนี้ถือว่าจบลงไปขั้นตอนหนึ่งแล้ว ถ้าอย่างนั้นหานชิงอวี่ค
