บทที่ 346 กลอุบายที่เชื่อมโยงกัน
หานชิงอวี่มองเจี๋ยเป่าที่ทำสีหน้าลำบากใจ พร้อมกับยิ้มเยาะออกมา “เจี๋ยเป่า กล้าทำก็ต้องกล้ารับ ความจริงปรากฏออกมาชัดเจนขนาดนี้ นายยังมีหน้ามาเถียงอีกเหรอ!”
“ท่านคณบดีครับ! อย่าไปเชื่อ พวกมันโกหก พวกมันร่วมมือกันใส่ร้ายผม!”
ในที่สุดเจี๋ยเป่าก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด
มิน่าล่ะ เขาถึงเห็นหลัวอี้อยู่ที่นี่!
ไอ้สารเลวนี่เป็นนกสองหัว รับสินบนจากเขา แล้วยังหันมาแทงข้างหลังอีก
“เจี๋ยเป่า นายทำไปเพราะเรื่องแค้นส่วนตัว ไม่สนใจชีวิตคนไข้ ฉันละอายใจแทนนายจริง ๆ”
ก่อนมา ลั่วจือซินรู้เรื่องนิสัยของเจี๋ยเป่าดีอยู่แล้ว และเธอรู้สึกขยะแขยงคนอย่างเขาเป็นที่สุด
นี่มันความอับอายของโรงพยาบาลชัด ๆ
“ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงไหนต่อไหน ชื่อเสียงโรงพยาบาลคงป่นปี้แน่”
“คณบดีครับ คุณเห็นไหมครับ พวกเขาทั้งสามคนรุมกลั่นแกล้งผม ผมโดนใส่ร้าย ผมไม่ได้ทำผิดอะไรเลย!”
เจี๋ยเป่าถูกทั้งสามคนรุมโจมตีด้วยวาจา เขาจึงฉวยโอกาสนี้หันไปฟ้องฉินซานไห่ทันที “พวกเขามักจะหาเรื่องผมอยู่เสมอ คอยกลั่นแกล้งผมตลอด… ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะกล้าทำเรื่องเลวทรามแบบนี้เพื่อจัดการผม!”
“เจี๋ยเป่า นายยังจะปฏิเสธอีกหรือ เรื่องมันชัดเจนขนาดนี้แล้ว ดูซะว่านี่มันอะไร!”
เดิมทีฉินซานไห่ยังคิดจะให้โอกาสเขา แต่ท่าทีของเจี๋ยเป่ากลับทำให้เขาผิดหวังอย่างสิ้นเชิง
เมื่อเห็นว่าเจี๋ยเป่ายังคงไม่ยอมรับผิด ฉินซานไห่จึงโยนหลักฐานที่หลัวอี้ม