นนี้ สามีภรรยาตระกูลหลู่ออกไป และมีแต่นางเท่านั้นที่อยู่ในห้อง ผู้คนในโรงเตี๊ยมจะไม่ส่งอาหารพิเศษสำหรับบ่าวใช้เท่านั้น นี่คือระดับของสิทธิมนุษยชนภายใต้ระบบศักดินา เฟิงหยูเองคิดอยู่เสมอว่าถ้ามีวันหนึ่งถ้านางมีพลังนั้นนางก็หวังว่าแม้ว่าแผ่นดินนี้จะเป็นของราชสำนัก นางก็จะสามารถปรับปรุงสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานของทุกคนได้ สำหรับทาส นี่จะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ที่สุด
เฟิงหยูเองเชื่อว่าทุกคนควรจะเท่าเทียมกัน แม้ว่าที่มาและความสามารถส่วนตัวจะเป็นตัวกำหนดคุณภาพชีวิต แต่ก็ไม่ควรที่จะมีร่างกายและจิตใจ มันเป็นเพียงวิธีการคิดเช่นนี้ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในยุคนี้ แม้ว่านางต้องการที่จะทำมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำการปฏิรูป เฟิงหยูเองคิดว่าเมื่อปัญหากับเฉียนโจวได้รับการแก้ไขแล้ว นางจะนึกถึงหนทางที่จะไปดูดินแดนที่เป็นขององค์หญิงจี่อัน บางทีสถานที่นั้นอาจถูกนำมาใช้เพื่อทำการทดสอบขนาดเล็ก
ในช่วงเวลานั้นนางโยนความคิดเชิงนามธรรมเหล่านั้นไว้ที่ด้านหลังศีรษะของนาง ยืนขึ้นนางปิดหน้าต่างจากนั้นจึงเข้าไปในอวกาศเพื่อกินเมื่อนางออกมาหลังจากเพลิดเพลินไปกับน ้าแกงก๋วยเตี๋ยวร้อน ๆ สามีภรรยาตระกูลหลู่ยังไม่กลับมา แต่ดูเหมือนว่ามีการเคลื่อนไหวบางอย่างในโรงเตี๊ยม
เฟิงหยูเองไปที่ประตูแล้วก็ไปฟัง ท่ามกลางเสียงฝีเท้าที่ไม่เป็นระเบียบเสียงฝีเท้าอันแรงกล้าเข้ามา เริ่มจากชั้นล่างมันขยับขึ้นมาชั้นบนหลังจากนั้นไม่นานมัน
