้ตำแหน่งรองแม่ทัพให้กับหลานชายคนโตมากกว่าบุตรชายคนโตของเขา
เขาส่ายหน้าอย่างไร้ประโยชน์ และกล่าวว่า “ภาคเหนืออยู่ไกลจากภาคกลางมากเกินไป คนเหล่านี้ยังมาจากทั่วทุกมุม เจ้าส่งคนไปกี่คน ? หรือเจ้าจะส่งจดหมายลับกี่ฉบับ ? ราชสำนักของราชวงศ์ต้าชุนจะไม่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของพลเมืองได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นในเวลาที่คนของเราพบครอบครัวของพวกเขา ใครจะรู้ว่าการตอบโต้ศัตรูอาจมีโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่สามารถคิดได้อย่างรวดเร็ว ชงเอ๋อถ้าหากเจ้าฉลาดเท่ากับชิงเอ๋อ ข้าไม่ต้องกังวลว่าดินแดนนี้จะไม่มีผู้นำ”
ตวนมู่ชงโกรธเคืองกับสิ่งที่บิดาพูด แต่ก็ยังไม่เข้าใจ “นอกจากนี้แล้วจะทำอะไรได้อีกบ้างขอรับ ? “
ตวนมู่อันกัวหัวเราะเยาะบอกเขาว่า “ทำไมเราต้องทำด้วยตัวเอง เราเพียงแค่ต้องประกาศว่าขุนนางเหล่านี้ได้ผูกติดกับสามมณฑลทางภาคเหนือแล้ว พวกเขาได้ผูกมัดตัวเองกับตระกูลตวนของข้า สำหรับครอบครัวของพวกเขา ราชสำนักของราชวงศ์ต้าชุนจะจัดการพวกเขาตามธรรมชาติสำหรับเรา สำหรับคนเหล่านี้พวกเขาสามารถควบคุมด้วยคำพูดที่ว่างเปล่า เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าเชื่อว่าพวกเขามีความสามารถที่จะออกไปจากซงโจวและสอบสวนด้วยตัวเอง ? ”
เมื่อมู่ชิงได้ยินเรื่องนี้ ใบหน้าของเขาสลับกันระหว่างเปลี่ยนเป็นสีแดงและขาว เขายืนขึ้นอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “ข้าจะไปออกคำสั่งใหม่ขอรับ” หลังจากพูดอย่างนี้เขาก็จากไปอย่างรวดเร็ว
ตวนมู่อันกัวถอนหายใจราว
