อบเข้ามามันจะอันตรายเกินไปสำหรับพวกท่านทุกคนในฐานะครอบครัวของขุนนาง”
“ ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่สามารถปิดประตูใส่หน้าพวกเราได้ นี่มันไม่เหมือนกับถูกกักขังหรือ ? ” ใครจะรู้ว่าคุณหนูส่งเสียงพึมพำในเรื่องนี้อย่างเงียบ ๆ อย่างไรก็ตามมันก็ยังได้ยินโดยเฟิงหยูเอง
ขัง ? เป็นเช่นนี้หรือ นางเหล่ตาและมองไปที่ประตูที่ปิดสนิท นางรู้สึกว่าการวิเคราะห์ความผิดพลาดของเด็กสาวนั้นถูกต้องอย่างสมบูรณ์
การแสดงออกของท่านฮูหยินหลู่จริงจังมากขึ้น ขณะที่นางเดินไปที่ประตู เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาที่ดุเดือดของนาง ท่านฮูหยินและคุณหนูทุกคนเงียบลง พวกเขาทั้งหมดหันไปมอง เจ้าของโรงเตี๊ยมเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและรีบกล่าวว่า “ท่านออกไปไม่ได้จริง ๆ ขอรับ ! ท่านช่วยกรุณาฟังข้าได้หรือไม่ขอรับ และไม่ก่อปัญหาให้ผู้ต ่าต้อยคนนี้”
ดวงตาของท่านฮูหยินหลู่นั้นแข็งกร้าวทันที นางกล่าวเสียงดัง “ข้าเป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลตวน ผู้นำตวนเป็นปู่ของข้า และบุตรสาวของอนุจากคฤหาสน์ของข้าอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังที่เก้าของพระราชวังผู้นำ และนางเป็นอนุที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุด เราจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ได้อย่างไร ! ” ขณะที่นางพูดสิ่งนี้นางจ้องมองที่ท่านฮูหยินและคุณหนูด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ
เจ้าของโรงเตี๊ยมมีปัญหาเล็กน้อย ในอีกด้านหนึ่งเขาไม่กล้าขัดคำสั่งของผู้นำ ในทางกลับกันเขากลัวภูมิหลังของท่านฮูหยินหลู่อย่างแท้จริงแต่ห
