วเอง ผู้พิพากษาต ่าต้อยมองตัวเองว่าเป็นขุนนางระดับสูง แต่ไพร่แห่งภาคเหนือนั้นดุร้าย ละกล้าหาญจริงๆ การขนส่งของตระกูลหลู่นั้นไม่ถือว่าดี อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่สิ่งที่เป็นเรื่องปกติ คนที่ขายของนอกประตูเมืองมักจะคุ้นเคยกับการเห็นผู้คนไปมาเขาควรมีความสามารถขั้นพื้นฐานที่สุดในการตัดสินใจเกี่ยวกับตระกูลขนาดใหญ่และตระกูลขนาดเล็ก แต่เขาก็ยังกล้าพูดกับท่านฮูหยินหลู่เช่นนี้ นอกจากธรรมชาติของผู้คนในภาคเหนือแล้วยังมีเหตุผลอื่นอีก
พ่อค้ามันเทศโกรธทันที เมื่อเห็นผู้พิพากษาหลู่ปรากฏตัว เขาไม่กลัว“เจ้าหน้าที่นี้” เพียงเล็กน้อย แต่เขาชี้ไปที่เขาแล้วกล่าวว่า “ขุนนางที่ต ่าต้อยดีกว่าเมล็ดงาเล็กน้อยกล้าที่จะโยนน ้าหนักของเขาไปรอบ ๆ เพียงมองที่เสื้อผ้าของเจ้าแล้ว มองไปที่รถม้าของเจ้าแล้ว อย่างที่ข้าเห็นเจ้าเป็นขุนนางขั้นหก และเจ้าไม่มีอำนาจอย่างแท้จริง เจ้ากำลังทำอะไรที่สูงส่งและยิ่งใหญ่เพื่ออะไร ? ”
เฟิงหยูเองเกือบได้รับบาดเจ็บจากการกลั้นหัวเราะ เขาตาแหลมจริง ๆ !
ใบหน้าของผู้พิพากษาหลู่ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงจากการถูกดูหมิ่น ในขณะที่เขาได้ยินคนขายมันเทศกล่าวต่อ “เจ้าไม่หยุดแม้แต่จะมองดูว่าสถานที่ประเภทในเมืองกวนโจว นี่คือประตูทางเข้าสู่ทิศใต้ ! หลังจากผ่านกวนโจวและไปทางเหนือแล้ว เจ้าจะไปถึงซ่งโจว นั่นคือสถานที่ซึ่งผู้นำตวนอาศัยอยู่ ทุกปีในเวลานี้มีขุนนางจำนวนมากที่มาเพื่อฉลองวันเกิดของผู้นำตวน ซึ่งเป็นไปไม่
