่างนี้นางปาขนมลงพื้น นางปามันลงแม่น ้า
เฟิงหยูเองเย้ยหยันตัวเอง นางใช้ขนมนี้เพื่อทดลองและรู้สึกถึงท่านฮูหยินหลู่แน่นอน ถ้านางชอบกินจริง ๆ นางจะใช้โอกาสนี้เพื่อเข้าใกล้ ถ้านางไม่ชอบกินมันก็ทำให้เห็นได้ชัดว่าขนมในระหว่างวันมีไว้เพื่อบ่าวรับใช้คนนั้น นางเพิ่งจะยืนอยู่ด้านเดียวของการต่อสู้ ในขณะที่นางรู้สึกว่าดูถูกเหยียดหยามบ่าวรับใช้คนนั้น
“ท่านฮูหยินอย่าโกรธเจ้าค่ะ มันไม่คุ้มค่าที่จะโกรธใครซักคนที่กลายเป็นอาหารปลาไปแล้ว” นางดึงท่านฮูหยินที่กำลังจะไปชำระความกับผู้พิพากษาหลู่กลับลงมา จากนั้นถอนหายใจ แล้วกล่าวว่า “ไม่สามารถช่วยได้หากท่านฮูหยินโกรธ บ่าวรับใช้คนนั้นกล้ามากจริง ๆกล้าที่จะยั่วยวนเจ้านาย สิ่งนี้เป็นสิ่งที่น่ารำคาญที่สุด ไม่ต้องพูดถึงการแย่งชิงกับท่านฮูหยิน สิ่งที่นางทำกับนางคือหักหลังเจ้านายของนางเองมันเป็นความอัปยศที่นางยังกล้าอยู่ข้างเจ้านาย ข้ารู้สึกว่าท่านฮูหยินได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมเจ้าค่ะ”
นั่นคือเหตุผลที่ว่ากันว่าเมื่อผู้หญิงได้รับความเจ็บปวดอย่างนี้ สิ่งที่พวกเขาต้องการไม่ใช่คนที่มีเหตุผลที่จะช่วยปลอบโยนจิตใจที่บอบช ้าของนาง สิ่งที่พวกนางต้องการคือคู่หูที่ไร้เหตุผลที่จะกล่าวประนามผู้ชายที่น่ารังเกียจและโสเภณีราคาถูกไปกับนาง เฟิงหยูเองเข้าใจความปรารถนาของท่านฮูหยินหลู่เรียบร้อยแล้ว เพียงไม่กี่คำนางก็พบว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก นางเห็นท่านฮูหยินหลู่พยักหน้าแ
