ล้วกล่าวว่า “สิ่งที่เจ้าพูดถูกต้อง หากเขาต้องการมีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนกับบ่าวรับใช้คนอื่น ข้าสามารถทำตัวราวกับว่าข้าไม่เห็นอะไรเลย แต่สิ่งที่นางไม่สามารถแตะต้องได้คือสามีของข้า นางสามารถแตะต้องผู้อื่นได้ ข้ารู้สึกขยะแขยง”
เมื่อท่านฮูหยินหลู่เริ่มเปิดกว้างนางก็ไม่สามารถหยุดพูดได้ เริ่มต้นเมื่อนางอยู่ในบ้านของมารดา บ่าวรับใช้คนนั้นดูแลนาง นางปฏิบัติต่อบ่าวรับใช้คนนั้นเหมือนน้องสาว เมื่อถึงเวลาที่นางจะต้องแต่งงานกับตระกูลหลู่ บ่าวรับใช้คนนั้นร้องไห้และขอร้องไม่ให้ทิ้งนางไว้ ดังนั้นนางจึงพาหญิงสาวมาด้วย ความรู้สึกที่ถูกน้องสาวทรยศทำให้นางรู้สึกผิดหวังอย่างมาก ท่านฮูหยินหลู่กล่าวว่า “ทำไมคนแบบนี้จึงอยากเป็นอนุ ?นางไม่เข้าใจหรือ มันจะเป็นการดีกว่าถ้านางจะเป็นภรรยาของบ้านหลังเล็กจะดีกว่าการเป็นอนุของคฤหาสน์หลังใหญ่ ! อนุก็ยิ่งแย่ไปกว่าบ่าวรับใช้ บ่าวรับใช้เพียงแค่ต้องทำงานอย่างถูกต้องและพวกเขาจะได้รับรางวัลจากเจ้านายของพวกเขา พวกเขามีอาหารให้กินและมีเสื้อผ้าทีดีสวมใส่ และยังมีรางวัลเป็นเงิน แต่สำหรับอนุ แม้ว่าพวกนางจะไม่ทำอะไรเลย การมีชีวิตอยู่เพียงลำพังจะทำให้ฮุหยินใหญ่รู้สึกหงุดหงิด และเมื่อฮูหยินใหญ่หงุดหงิด ความโกรธนั้นก็จะถูกระบายออกไป”
เฟิงหยูเองถอนหายใจกับตัวเอง แม้ว่าท่านฮูหยินหลู่จะมีรูปร่างหน้าตาที่ไม่ดีมากและนิสัยของนางก็ไม่ได้รับการขัดเกลามากนัก นางค่อนข้างชัดเจนในเรื่องนี้ ก
