ท่าทางลึกลับ แล้วตบอกตัวเองพลางพูดกับเจี๋ยเป่าว่า “ไว้ใจผมได้เลย รับรองว่าไม่มีทางพลาดแน่!”
“ผมจะอยู่แถว ๆ นี้แหละ คุณมีอะไรให้ช่วยก็เรียกได้เลย”
เจี๋ยเป่ามองหลัวอี้ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ แล้วพยักหน้าให้
“โอเค วางใจได้เลย!” หลัวอี้พยักหน้ารับแล้วโบกมือลาเจี๋ยเป่า ก่อนจะรีบกลับเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย
เขามองไปที่ประตูอย่างระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่าเจี๋ยเป่าไม่ได้ตามเข้ามา จากนั้นก็แอบบีบยาในเข็มฉีดยาทิ้งลงถังขยะ
หลัวอี้เทน้ำแร่ของตัวเองลงไปเล็กน้อย ล้างเข็มฉีดยาอย่างแรง สุดท้ายก็ดูดน้ำแร่เข้าไปเต็มเข็ม
หลังจากนั้น เขาก็อัดวิดีโอที่กำลังป้อนน้ำให้พ่อตัวเองอยู่ แล้วส่งให้เจี๋ยเป่าก่อนที่จะเก็บโทรศัพท์
ในขณะที่หลัวอี้กำลังเตรียมตัวอยู่นั้น หานชิงอวี่ก็อยู่ในห้องทำงานของเขา กำลังสั่งเสียอะไรบางอย่างกับอิงชื่อจ้ง
“ชิงอวี่ นายอยากให้ฉันเป็นผู้ช่วยนายงั้นเหรอ?”
อิงชื่อจ้งพึ่งจะเข้าใจว่าทำไมหานชิงอวี่ถึงเรียกเขามาแบบลับ ๆ ล่อ ๆ ก็ตอนที่เขาได้ยินแบบนั้น
แต่ว่า ผู้ช่วยไม่ใช่เจี๋ยเป่าเหรอ?
ถ้าให้เขาเป็นผู้ช่วย แล้วเกิดไปทำให้เจี๋ยเป่าไม่พอใจขึ้นมาจะทำยังไง…
“ใช่แล้ว ปล่อยให้เจี๋ยเป่าเป็นผู้ช่วยฉัน มีหวังได้ก่อเรื่องวุ่นวายอีกแน่”
“เพราะงั้น ฉันไว้ใจนายมากกว่า”
หานชิงอวี่พยักหน้า มองไปรอบ ๆ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงต่ำว่า “เดี๋ยวตอนที่ไปห้องผ่าตัด นายแ
