ิ่งต่ำง ๆ ที่ผ่ำนมำและนำงก็ไม่รู้สึกว่ำขัดแย้งกันอีกแล้ว นำงดึงสติของนำงเข้ำไปในมิติของนำงและค้นหำ เมื่อนำงเข้ำไปอำบน ้ำ นำงได้พบบำนซูที่ห้องผ่ำตัด ควำมสำมำรถของมิติในกำรรักษำสภำพของสิ่งของท ำให้เขำยังไม่ได้สติ แต่แผลที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีด ำยังท ำให้หัวใจของนำงเจ็บปวด
“อำกำรบำดเจ็บของบำนซูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่บำดแผลที่ถูกยำพิษ”นำงขมวดคิ้วและกล่ำวว่ำ “ข้ำรักษำผ่ำตัดแผลได้ แต่กำรรักษำพิษมันจะดีที่สุดถ้ำเรำถำมคนที่เฉียนโจวเพื่อแก้พิษ แต่นี่เป็นไปไม่ได้ เรำต้องรอจนกว่ำเรำกลับไปที่เมืองหลวงเพื่อให้ท่ำนปู่ดู” เหยำเซียนเป็นผู้เชี่ยวชำญด้ำนแบคทีเรีย เหยำเซียนได้พัฒนำวัคซีนแล้ว เฟิงหยูเองเชื่อมั่นว่ำเหยำเซียนจะสำมำรถรักษำพิษที่แทรกซึมอยู่ในร่ำงกำยของบำนซู เขำแค่ต้องกำรเวลำและไม่จ ำเป็นต้องกังวลมำกเกินไป แต่คนที่ได้รับบำดเจ็บจำกเฉียนโจวที่ถูกโยนลงไปท ำให้นำงถำมเซียนเทียนหมิง“คนผู้นั้นควรได้รับกำรจัดกำรอย่ำงไร ? ”
ซวนเทียนหมิงรู้ว่ำนำงก ำลังพูดถึงใคร เขำพูดอย่ำงเย็นชำ “พำมันกลับไปที่เมืองหลวง เขำท ำลำยเรือและฆ่ำรำษฎรของรำชวงศ์ต้ำชุน ทุกคนจะเป็นศัตรูของรำชวงศ์ต้ำชุน และเฉียนโจวมำถึงจุดนี้แล้ว ไม่จ ำเป็นส ำหรับเรำที่จะรักษำสันติ”
“นั่นเป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน” นำงกล่ำว “ข้ำเก็บนิ้วของคนของเฉียนโจวไว้ทั้งหมด ข้ำเก็บไว้ในกล่องแล้วส่งไปทำงเหนือ เรำจะส่งมันกลับไปที่เฉียนโจวได้อย่ำงไร ? ”
ซวนเทียนหมิงพ
