งไว้ หำกนำงหันหลังให้นำงก็จะเสียหน้ำในฐำนะองค์หญิงเล็กน้อย นำงถอนหำยใจก่อนออกจำกรถและเดินไปที่ฝูงชน
แม้ว่ำนำงจะยังสวมชุดไว้ทุกข์ แต่ผู้คนก็ยังจ ำเฟิงหยูเองได้ทันที ดังนั้นพวกเขำจึงเปิดเส้นทำงให้นำงโดยไม่รู้ตัว ส ำหรับเฟิงจินหยวน เขำถูกล้อมรอบไปด้วยกลุ่มคน อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองสำมำรถผ่ำนไปได้โดยไม่หยุดเลย
เมื่อนำงเดินไปได้ 4 ก้ำว นำงหันกลับมำมองฝูงชน ทหำรที่รอเป็นคนแรกที่ก้ำวไปข้ำงหน้ำ พวกเขำทั้งหมดคุกเข่ำและพูดด้วยเสียงดัง“ผู้ใต้บังคับบัญชำคนนี้คำรวะองค์หญิงพะยะค่ะ”
เฟิงหยูเองไม่ได้อำรมณ์ดี เรื่องของตระกูลเฟิงท ำให้นำงรู้สึกร ำคำญเมื่อนำงเห็นทหำรตอนนี้นำงดูเหมือนจะจ ำบำงสิ่งได้ ดังนั้นนำงจึงถำมว่ำ “พวกเจ้ำมำที่นี่เพื่อจับกุมเจ้ำหน้ำที่เฟิง และน ำตัวเขำไปสู่กระบวนกำรยุติกรรมหรือ ? ”
คนที่อยู่ข้ำงหน้ำเงยหน้ำขึ้นมองนำง และกล่ำวว่ำ: “ทูลองค์หญิง เป็นเช่นนั้นพะยะค่ะ”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกงงงวยที่ถูกจับ และน ำตัวเข้ำสู่กระบวนกำรยุติธรรม ? ท ำไมพวกเขำถึงจับกุมเขำ
ควำมโกรธแสดงบนใบหน้ำของเฟิงจินหยวน เมื่อเขำชี้ไปที่เฟิงหยูเองและกล่ำวว่ำ “เจ้ำพูดจำไร้สำระอะไร ? ” จำกนั้นเขำถำมทหำรว่ำ “เจ้ำกล้ำจริง ๆ ! เจ้ำหน้ำที่ผู้นี้ก่ออำชญำกรรมอะไร?”
ทหำรที่รับผิดชอบไม่ได้เป็นคนหยิ่งยโสหรือถ่อมตัว เมื่อเผชิญกับค ำถำมของเฟิงจินหยวน เขำกล่ำวอย่ำงใจเย็น “ใต้เท้ำเฟิง ท่ำนลืมไปแล้วหรือ ? ในช่ว
