กน้อยไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร
เฟิงหยูเองไม่รอคำตอบของนาง นางเอียงศีรษะแล้วถามหญิงสาวว่า“ม่านซีอยู่ที่ไหน ? แล้วใครมากับเจ้า ? “
บ่าวรับใช้รู้สึกประหม่าเล็กน้อย นางบิดผ้าเช็ดหน้าในมือนางพูดด้วยน ้าเสียงสั่น ๆ “ม่านซีคือ…อยู่ในเรือนดูแลเรื่องอื่น ๆ ตอนนี้นางไม่ได้เป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของอนุแล้วเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าและไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามนางได้ออกคำสั่ง “ในเมื่อเจ้าไม่ชอบม่านซี ให้นางมาทำงานที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล” หลังจากพูดอย่างนี้นางจึงมองวังซวน วังซวนหันกลับและเดินไปในทิศทางของเรือนรุยยี่
จินเฉินตื่นตระหนก “ช้าก่อน ! ” จากนั้นนางเงยหน้าขึ้นมองเฟิงหยูเองและพูดด้วยเสียงอ้อนวอน “ม่านซีเป็นเพียงบ่าวรับใช้ นางทำผิดและบ่าวรับใช้คนนี้จัดการนางแล้ว คุณหนูรอง… ไม่ได้ติดตามเรื่องนี้”
ในความเป็นจริงช่วงเวลาที่นางเห็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวคนใหม่ของจินเฉินเฟิงหยูเองตระหนักแล้วว่ามีความขัดแย้งระหว่างม่านซีกับจินเฉินอยู่บ้าง อย่างไรก็ตามนางไม่เคยคิดเลยว่าจินเฉินจะกล้าทำอะไรกับม่านซีตอนนี้นางได้ยินว่านางได้รับการดูแลนางรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย ม่านซีเป็นคนแรกในคฤหาสน์ที่จะติดตามนาง นางถูกวางไว้ที่ด้านข้างของจินเฉินเพื่อช่วยตรวจสอบ อย่างไรก็ตามนางไม่เคยคิดเลยว่านางจะมีธุระยุ่งและยุ่ง ในขณะที่ความทะเยอทะยานของจินเฉินก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆเช่นนี้ นางก็ไม่สามารถปกป้องชีวิตของม่านซีได
