ขณะที่นางจ้องมองจินเฉินอย่างมั่นคง ราวกับว่านางกำลังจ้องมองคนตาย
ใจของจินเฉินสั่นไหวขณะที่นางยังคุกเข่าบนพื้นอิฐ ความรู้สึกเย็นขึ้นจากหัวเข่าของนาง และไปถึงหัวใจของนาง
“คุณหนูรอง” นางพยายามเรียกเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามนางพบว่าความคมชัดในดวงตาของเฟิงหยูเองนั้นรุนแรงยิ่งขึ้น
ทันใดนั้นจินเฉินก็ตระหนักว่านางต้องทำอะไรผิดไป เฟิงหยูเองไม่ต้องการให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสียชีวิต นางเป็นอุปสรรคมากกว่าความช่วยเหลือ แต่ทำไมเฟิงหยูเองถึงไม่ต้องการให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสียชีวิต ?ผู้หญิงคนนั้นพูดเกลี้ยกล่อมและออกอุบายให้นางวางยาพิษฮูหยินผู้เฒ่า เป็นไปได้ไหมว่ามีแผนบางอย่างซ่อนอยู่ ?
จิตใจของนางคิดถึงเรื่องนี้ซ ้า ๆ อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่พูดอะไร นางคิดตลอดเวลาเกี่ยวกับ “ผู้หญิงคนนั้น” แต่ก็ไม่ต้องการความคิดมากเกินไป ย้อนกลับไปเมื่อเหยาเซียนได้บอกนางว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสียชีวิตจากยาพิษที่ไม่ได้มาจากภาคกลาง นางก็นึกถึงหยูเฉียนหยินทันทีสำหรับหยูเฉียนหยิน เฟิงหยูเองไม่เพียงแต่ทำลายการหมั้นที่ได้ตกลงกันไว้แล้วเท่านั้น แต่นางยังทำลายธาตุเหล็กของซงซุยซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของซงซุยมานานกว่า 100 ปี ในฐานะองค์หญิงแห่งซงซุย หยูเฉียนหยินมีเหตุผลที่จะเกลียดนาง แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าผู้หญิงคนหนึ่งสามารถเอื้อมมือมาหานางได้ แผนเดิมของนางคือการให้ฮูหยินผู้เฒ่าตายในวัยชรา อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่าในช่วงเวลาแห่งความประมาท แผนของน
